The light remains

Mijn Tante Gerda – een zus van mijn Indonesische omaatje en de enige van de broers en zussen die altijd in Indonesië is blijven wonen – was de afgelopen drie maanden hier in Nederland, op bezoek bij familie. Nog geen twee weken geleden gingen mijn Tante Gerda, vader en moeder lunchen bij een restaurant in de buurt van mijn huis, vlak voor ze bij mij langs zouden gaan. Tante Gerda bestudeerde de menukaart en wist niet zo goed wat ze moest nemen. “Ik ben geen grote eter”, zei ze. Mijn moeder raadde haar aan om carpaccio te nemen en te vragen of ze dat in kleinere porties konden verdelen. “Zo geweldig dat ze dat hier doen; we kregen drie verschillende bordjes!” zei ze later nog verbaasd tegen mij. “In Indonesië moet je dat zelf verdelen”. Toen de serveerster kwam vragen wat ze wilde drinken, antwoordde mijn tante zonder blikken of blozen “gin-tonic”. Mijn moeder viel haast van haar stoel: gin-tonic is een alcoholisch drankje – en sterk ook nog –  en mijn familie staat er juist om bekend zelden of nooit alcohol te drinken. Ze dacht dat mijn tante zich had vergist; misschien had ze alleen tonic bedoeld of misschien had ze zo maar wat opgenoemd van de kaart en wist ze niet dat er alcohol in zat. Maar ze wilde ook niet tussenbeide springen, bang dat mijn lieve, elegante tantetje zich dan misschien zou generen. “En ik dacht: ach, anders drink ik het zelf wel op”, zei ze achteraf. Toen mijn tante haar gin-tonic geserveerd kreeg, zat ze lekker te nippen van haar drankje, tevreden kijkend. Mijn moeder legde haar hand op die van mijn tante en zei zachtjes: “Vindt u dat zo lekker, gin-tonic?”. “Ja, ik bestel het heel vaak, ook in Italië”, zei mijn tante. “Weet u dan wel dat daar alcohol in zit?”, vroeg mijn moeder haar. “Ach nee… meen je dat nou?”, zei mijn tante. Om 12:00 ‘s middags zat mijn tante, 82 jaar oud, lekker te nippen van een gin-tonic.

Tante Gerda was één van de passagiers van vlucht MH17, die afgelopen donderdagmiddag neerstortte boven Oekraïens grondgebied.
Ze was na drie maanden van familiebezoek weer op weg naar huis, naar haar dochter, zoon en mijn nichtjes en neefjes – haar kleinkinderen. Mijn vader had haar die ochtend nog naar Schiphol gebracht. Hij had afgesproken dat een oom en tante daar ook naartoe zouden komen en hen zouden ontmoeten vlakbij Gate 3, zodat mijn tante Gerda – slecht ter been – niet zo ver hoefde te lopen en mijn vader zijn auto kon parkeren terwijl mijn oom en tante mijn Tante Gerda zouden begeleiden richting de incheckbalie. Maar ze stonden er niet op het afgesproken tijdstip. Mijn vader heeft Tante Gerda daarom maar op een bagagekar gezet en is vast de auto gaan parkeren. Toen hij terugkwam, was hij haar kwijt. Hij belde mijn oom en tante, maar ze namen niet op. Even later vond hij ze gelukkig weer terug op de luchthaven.

Enkele uren later waren we haar echt kwijt.
Ze was vertrokken met het toestel van Malaysian Airlines richting Kuala Lumpur. Ik kreeg rond 17:00 een berichtje van mijn moeder dat er misschien wat aan de hand zou zijn met het toestel van Tante Gerda. Verbaasd zette ik de televisie aan en zag ik dat er een vliegtuig was neergestort in de Oekraïne. Ik begreep er niks van: een toestel vanuit Amsterdam? Neergestort in de Oekraïne? Wat deed een vliegtuig boven de Oekraïne – oorlogsgebied? En wat was het vluchtnummer van Tante Gerda?

Mijn vader wist het gelijk: die had het briefje waarop hij het vluchtnummer en de vertrektijden van Tante Gerda had opgeschreven, nog in zijn zak zitten. MH17. Wat volgde was dat woord dat ik mensen altijd hoor zeggen die iets hebben meegemaakt dat ze schokt en hun hart doet breken: ongeloof. Je kunt je gewoon niet voorstellen dat het toestel waar jouw vader jouw tante een paar uur daarvoor op heeft gezet, vier uur later uit de lucht valt. En over het hoe en waarom weet ik al helemaal niks zinnigs te zeggen. Mijn hart brak en dat van mijn familieleden ook. Mijn vader had mijn tante nog een heel eind begeleid op de luchthaven en had zo ook de gezichten gezien van veel van de andere passagiers van die vlucht: de vriendin van mijn tante, die ook terug naar huis ging, veel mensen in rolstoelen, jonge stelletjes die op vakantie gingen of aan een nieuw leven zouden beginnen in Indonesië, gezinnen met kinderen…

Het is niet te bevatten.

Mijn familie troost zich met de gedachte dat Tante Gerda een fantastisch leven heeft gehad, omringd door familie die gek op haar was en is. Zij was het liefste vrouwtje op de wereld, knuffelde je haast fijn zodra ze je zag, ook al woonde ze de rest van de tijd aan de andere kant van de wereld. Voordat ze wegging uit mijn huis en ik voor het laatst afscheid van haar nam, maakte ze met haar mobiele telefoon een foto van Noodles. En kreeg ik van haar een cadeautje dat ik pas later uitpakte: prachtig briefpapier uit Italië. Zij laat een lichtje achter dat wij ons altijd zullen blijven herinneren en dat voor altijd in ons zit. Hoe ongelooflijk, niet te bevatten tragisch deze gebeurtenis ook mag zijn.

Ik wens alle nabestaanden van de passagiers van vlucht MH17 en alle mensen die geraakt zijn door dit nieuws, ontzettend veel sterkte en liefde toe.

Afbeelding: Curly Girl Design

North Sea Jazz Festival 2014

Mijn verjaardag valt bijna elk jaar tijdens het North Sea Jazz Festival. Helemaal niet erg, want wie kan er nou zeggen dat Pharrell en Stevie Wonder op haar feestje hebben opgetreden? Wel, ik dus. We begonnen vrijdagavond klokslag 00:00 met ‘Bananas’ (wat Pharrell samen met Gwen Stefani maakte) en ‘Happy’ (hoe toepasselijk, vindt u niet?) en sloten op zaterdag om 23:59 af met ‘Ribbon in the Sky’ van Stevie Wonder; best een dweperig nummer, maar o, wat galm ik dat altijd met liefde mee.

Allereerst een mini-rijtje gebeurtenissen die zó passen in NEnz’s Weird World:
Charles Bradley buiten doodgeknuffeld zien worden door een schare fans. Zeer aandoenlijk, vooral als je het verhaal achter de rijzende ster van deze zanger kent.

Tijdens het optreden van Pharrell zien dat Stevie Wonder in de coulissen op een stoeltje zit mee te deinen, naast Sheila E. Pharrell, die een beetje dronken was, trok Stevie zelfs het podium op om te vertellen hoe geweldig hij ervan onder de indruk was dat deze legende naar zijn show was komen kijken. Het hoogtepunt voor mij: tijdens ‘Lapdance’ zien hoe de camera Stevie filmt die vanaf zijn stoeltje in de coulissen keihard zit mee te swingen.

Trompettist Takuya Kuroda ineens in levenden lijve zien rondhangen bij de stand van Jazzism Magazine, vervolgens gaan twijfelen of het hem wel écht is – want ja, wie weet is het gewoon wel een toevallige passant die op hem lijkt? (zo klampten we de dag ervoor bijna per ongeluk een festivalbezoeker aan van wie we even dachten dat het de drummer van Snarky Puppy was) – toch besluiten als de wiedeweerga bij de stand ernaast zijn cd te gaan halen om die te laten signeren (ook al hebben we zijn album al thuis liggen), eenmaal met die cd in de hand in de rij voor de kassa staan, nog een blik werpen op de stand van Jazzism stand en zien dat Takuya is vertrokken, de cd snel terugleggen en net doen alsof er niks is gebeurd.

Ik was mijn geliefde dikwijls kwijt, want die lag dan ergens vooraan bij het podium met zijn camera te shooten from the hip, maar dat is helemaal niet erg als je in vervoering staat te luisteren naar zulke mooie muziek. En dat deel ik natuurlijk graag met je (zowel beeld als muziek).

Luister je mee?

Robert Glasper Experiment musiceerde samen met het Metropole Orkest en gastzangers Bilal en Lalah Hathaway en wij stonden vooraan!!! Ik herhaal: wij stonden vooraan!!! Fantastisch om de hiphop-soul-jazz van Robert Glasper naar een nieuw niveau getiteld te horen worden door dit enorme orkest. Het geluid overspoelt je gewoon, enorm indrukwekkend.

Bilal staat in mijn Top3 van favoriete zangers, werkte samen met Erykah Badu, Common, Pharrell, The Roots en Jill Scott en toch kennen veel mensen hem niet (zo ook het stelletje naast ons dat zei: “Er komt ook ene Bilar zingen? Nooooit van gehoord!” – op dat moment zocht ik in mijn hoofd het plaatje op van ‘De Schreeuw’ van Edvard Munch). Deze soulzanger uit New York kan alles. Er wordt zelfs beweerd dat hij opera kan zingen in zeven talen, al heb ik hem dat nog nooit horen doen. Hij lijkt altijd apestoned als hij staat te zingen (misschien komt daar dat opera-verhaal vandaan…), al is dat volgens mij gewoon omdat hij helemaal opgaat in de muziek en zich daarop concentreert. Ik heb hem trouwens een keer ontmoet, in het MC Theater, terwijl hij aan de bar een dubbele whisky stond te drinken. Het was het vreemdste gesprek van mijn leven. Maar who cares: ik heb Bilal ontmoet!!!

Snarky Puppy & Friends: met vier fantastische gastzangeressen. De zangeres in de lange jurk (tweede van rechts) was trouwens hilarisch, zij riep het publiek op om mee te zingen door te spreken: “Let’s divide this humongous room of people into two groups of humongous people!”.

De mannen van Dirty Loops lijken een bij elkaar geraapt zooitje, maar o boy, wat een geweldige muzikanten. Ze zijn bekend geworden van hun filmpjes op Youtube, waarin ze hits van Britney Spears, Rihanna en Justin Bieber in de tiende funk-versnelling gooiden. Oftewel: “loopifyden”, jawel. O ja, en zanger Jonah klinkt als Stevie Wonder op helium in een achtbaan (hetgeen verbazingwekkend swingend is).

We stonden eigenlijk bij Stevie Wonder, maar uw reporter zakte zowat door haar hoeven van vermoeidheid (give me a break: ik stond al twee dagen lang op mijn benen en ik was ook nog eens jarig die dag, dus ik verdiende gewoon een stoel), dus verlieten wij de snikhete Nile-zaal op weg naar een beetje frisse lucht. Bovenin Ahoy, in een klein donker zaaltje, vonden wij Chloe Charles, die wel zó mooi en breekbaar stond te zingen, dat het voelde alsof ik een koud glas cola met een citroentje kreeg na urenlang afzien in een woestijn (wat, laten we wel wezen, ook een beetje zo was).

Cecile Mclorin Salvant heeft de sound van een hedendaagse Billie Holiday en zingt de liedjes die je terug voeren naar de jaren ’50. Heerlijke jazz (en ze is pas 25 jaar!). Ze sloot af met een nummer uit de film West Side Story; een film waarvan ik als kind zó vaak de videoband heb bekeken, dat ik er in mijn eentje een opvoering van kan doen. Geen zorgen: dat ga ik niet doen. Maar dit even om aan te geven hoe fijn ik dit optreden vond. Cecile for president!

Trompettist Takuya Kuroda toetert altijd bij José James, maar heeft nu een fantastische soloplaat gemaakt, ‘Rising Son’. Ik kon tijdens dit concert absoluut.niet.op.mijn.stoel.blijven.zitten. En dat terwijl ik al drie dagen lang op mijn benen had gestaan en had lopen snakken naar een stoel. De perfecte afsluiter van drie dagen North Sea Jazz.

Foto’s: andjustinforall

NEnz.net loves Momiji – WIN!

O jongens, wat een feest. Want ik mag jullie alweer blij maken met iets waar ik zelf héél blij van word. Van een merk waar ik héél blij van word: Momiji.

Op mijn bureau prijken een paar van hun schattige dolls, maar ik word ook altijd gewoon heel blij als ik naar hun website surf en al dat leuks & vrolijks voorbij zie komen. De vormgeving is namelijk waanzinnig en ik sta elke keer weer versteld van de nieuwe dolls die worden gelanceerd, soms in samenwerking met bekende kunstenaars.

En nu het blijde nieuws voor jou: van Momiji mag ik maar liefst 3 x een voucher weggeven ter waarde van 20,- euro aan de lezeressen van nenz.net!

Daarmee kun je je ogen de kost geven op www.lovemomiji.com en zelf uitzoeken wat je leuk vindt. Schattige Momiji-dolls (van de nieuwe Happy Happy Happy-dolls tot aan de limited edition met de hand genummerde dolls en de  Hello Kitty-collectie), maar ook accessoires zoals sleutelhangers, portemonnees, of – mijn favoriete hebbedingetje: de schattigste cord wrap voor je koptelefoontje allertijden.

Ook heel leuk: maak een vriendin/zus/familielid blij door haar een Momiji doll te sturen met je eigen persoonlijke boodschap erbij (of juist anoniem om het extra spannend te maken). Onderin elke momiji doll zit namelijk een geheim vakje met een briefje – net als bij een fortune cookie. Spread happiness!

Zo win je:

Laat een reactie achter onderaan deze blogpost om kans te maken op een voucher en let the shopping begin! Je kunt meedoen t/m zondag 20 juli. De winnaars worden daarna bekendgemaakt op nenz.net. Good luck!

Kun je niet wachten? Je kunt je favourites alvast opzoeken op www.lovemomiji.com. Of volg Momiji op Pinterest, Facebook en Instagram!

Rainbow Popcorn uit een mobiele popcornfabriek

In mijn boekenkast staat een schattig boekje met het verhaal van John Altman. Toen ik het kocht, wist ik helemaal niet dat John Altman de man was van die lekkere cookies die je bij de betere supermarkt vindt. Nog nooit van de beste man gehoord? John is een bakker, nudist en part-time roadie uit San Francisco. Bovenal is hij een hele happy man: hij werd ontdekt toen hij in zijn hometown aan het strand gratis koekjes uitdeelde. Verdomd lekkere koekjes ook nog. Zijn boodschap? “Spread the love. Make people happy: take the recipe, bake the cookies and spread the love!“. Het waren de Nederlanders Hajo de Boer en Onno Lixenberg die besloten om precies dát te doen: de koekjes van John én de bijbehorende boodschap verspreiden. En nu vind je John’s cookies dus in de supermarkt.

Wat volgde was wijn en nu is er zelfs popcorn. Gemaakt van gemaakt van biologische en GMO-vrije popcorn met verrassende smaken. Het wordt vers gemaakt en verkocht op evenementen en festivals vanuit een mobiele popcornfabriek. En die wordt dan weer gerund door ex-daklozen van de Regenboog Groep; een organisatie die zorgt voor participatie van ex-daklozen in de maatschappij. Daarom is de popcorn toepasselijk ‘Rainbow Popcorn’ gedoopt. Het hele project is via Crowdfunding gefinancieerd.

Trek gekregen in deze rainbow popcorn? De agenda voor de Popcornkar staat op Facebook.com/johnaltman.org

Voor boekingen:
The John Altman Rainbow Popcorn Mobile Factory
sandra@johnaltman.org
+31 (0)6 454 76 125

Of kijk op: http://johnaltman.org

De Happy list van Stylewish

Het is een beetje feest hier op nenz.net, want ik mag van Stylewish een te gek pakket weggeven met daarin alle accessoires die je deze zomer nodig hebt om de festivals onveilig mee te maken. Hurry, want vandaag is de laatste dag dat je mee kunt doen aan de winactie! Hoe je kans maakt op dat pakket lees je hier.

Maar wie is eigenlijk the lovely lady achter Stylewish? Ik vroeg Stylewish-oprichtster & owner Chantal om haar Happy List:

1. “New York!! Het liefst zou ik er morgen naartoe verhuizen! Love the vibe, de restaurants, de shops, de mensen, de fashion, alles! Heerlijk struinen met mn lief door Soho, ik zou er geen genoeg van krijgen! En de American Girl winkel op 5th! De geweldigste poppenwinkel ever! Zo blij met een dochter, want ik ga daar allemaal spulletjes voor haar kopen! Je wordt er zelf weer een klein meisje van! Oh ja, huge fan van Sex & the City!

2. D&G the One parfum, mijn alltime favo. Draag het bijna altijd. De geur is sophisticated en gewoon heeeeerlijk!

3. De Hema. Ik kan er heel veel tijd doorbrengen. Vooral nu met alle nieuwe leuke washi-tapes en stickers en de huishoudafdeling. En de baby-afdeling niet te vergeten!

4. Chanel lipgloss, al die prachtige kleurtjes met glittertjes erin!

5. Alle reality shows op E! Sommige zijn te erg om naar te kijken, maar wel heerlijk op een lazy sunday! Ben nu helemaal into Guiliana & Bill. En Rachel Zoe, op TLC.

Het mag nog wel even doorgaan, want ik moet coca-cola light met een citroentje nog, en alle Khiel’s producten en het strand en last but not least mn mr. Lova Lova en dochter Bobbie.”

Staan er in de Happy List van Chantal dingen waar jij ook blij van wordt? Share het in de comments!

Heb jij ook een Happy List en wil je die met me delen? Stuur een mailtje naar nenzworld@gmail.com en wie weet deel ik jouw Happy List hier op www.nenz.net.

Dingen die je nú wilt hebben/maken/doen

1. O, wat zou ik graag een petje willen. Zo’n toffe vierkante (niet die ronde caps van vroeger), liefst met tropische bloemetjesprint. Helaas staat het me gewoon niet (mijn haar is nu wat korter en dan word ik zo’n Bolletje Piekhaar), maar gelukkig heb ik mijn lief wel een cool exemplaar aan kunnen smeren. Kan ik er in ieder geval nog naar kijken…

2. Vroeger hadden we thuis allemaal oude stripboekjes van Snoopy. In pocketformaat, met van dat oude, vergeelde papier en pastelkleurige covers. Ik was er dol op. Toch raakte de liefde een paar jaar lang over, omdat ik Snoopy vooral associeerde met pyjama’s en ondergoed van H&M (herkenbaar?). Tot ik dankzij Bas Kosters (ik las een artikel waarin hij het erover had) verslaafd raakte aan het spelletje ‘Snoopy’s Street Fair’ voor op de iPhone. Nu is het weer dikke mik, tussen Snoopy en mij. Mooie timing dat ik dan juist nu de nieuwe collectie van VANS tegen moet komen, met zwart-wit tekeningetjes van Snoopy erop. In dezelfde pastelkleuren als die stripboekjes van vroeger. O, nostalgie…

3. Vriendin V. reiste onlangs op mijn aanraden af naar My Crazy Pop: hét coole popcornwinkeltje in Parijs… om vervolgens voor een dichte deur te staan. Merde! Dan moeten we thuis maar gewoon creatief popcorn gaan poffen. Ik sta te popelen om deze te proberen: popcorn met sojasaus, chili, koriander en geroosterde pinda’s. Kom maar door.

4. Bij Boomf kun je je Instagram-foto’s laten printen op marshmallows. Bij dat soort dingen moet je je niet afvragen waarom, maar gewoon genieten van het feit dat het er is. En van de marshmallows natuurlijk.

5. Als printjeslover eersteklas, ben ik gek op de designs van Mara Hoffman. Tot nog toe hield ze ‘t bij badpakken en andere luchtige beachwear, maar nu heeft Mara ook interieurspullen ontworpen voor de Amerikaanse winkel Anthropologie. Met kussens, kleden, vloerkussens en deze geweldige stoel.

6. Ik ben gek op de theeën van Betjeman & Barton en de allereerste thee die ik ooit van ze proefde was de Pouchkine. Heerlijk! Voor de zomer brengt Betjeman & Barton twee hele theesiropen op de markt… en eentje smaakt zelfs naar die lekkere Pouchkine! Om zelf frisdrank mee te maken of te mixen met bubbels. Santé!

7. Ban.do is een van mijn lievelingsmerken, ondanks dat ik er helemaal niks (noppes nada) van bezit. Behalve een hele rits Pinterest-plaatjes dan. Dit übergirly Amerikaanse label in accessoires is namelijk alleen naar Nederland te krijgen tegen de kosten van een klein orgaan. Maar o, je zou het zo neertellen als je hun nieuwe agenda’s ziet. Gelukkig lijkt de nieuwe schoollijn van de HEMA er een beetje op…

8. Ja, hier ziet u wéér een eetfoto. Gemaakt bij Firma Pickles in de Drieharingstraat in Utrecht. Dit doe ik niet om je te kwellen, maar om je daar als de wiedeweerga heen te sturen. Met heerlijke dunne kruidenfrietjes en sappige burgers (ook vega: op de foto had ik een zoete aardappelburger).

9. Verse kersen. Ze zijn er weer! Fiets eens langs een weiland of boerderij op zoek naar kraampjes waar kersen worden verkocht. Zomerser kan niet!

Thigh gaps are for flamingos

WIN zomeraccessoires van Stylewish!

Chantal is een selfmade woman met de baan waar elk modemeisje van droomt: personal shopper (slaak hier uw jaloerse zucht: * ….. *). Als De Stijladviseur helpt ze Nederlandse vrouwen met het vinden van hun stijl én de juiste mode-items. Tja, en als je dan toch allerlei fijne fashion-finds tegenkomt, kun je die net zo goed delen met de rest van de wereld, non? Chantal: “Als personal shopper ben ik altijd op zoek naar nieuwe leuke items op fashion-gebied. Na mijn zwangerschapsverlof ben ik met de webshop gestart, afgelopen april. Ik dacht: dat is een leuke manier om alle fashion finds ook met de rest van Nederland te delen!”

Op Stylewish.nl vind je betaalbare trends, maar ook wat duurdere items zoals de specials die tot stand zijn gekomen door leuke samenwerkingen met onder andere SAK tassen & accessoires, Follow Your Bliss en Bachilique. Chantal: “Stylewish is dus ook voor dames met oog voor detail. Er zijn zoveel webshops momenteel, wij willen goede kwaliteit en items die niet overal te koop zijn!”
Waar haalt Chantal al die schatten vandaan? “Ik bezoek uiteraard veel leveranciers hier in Nederland, maar ga ook graag naar het buitenland natuurlijk! Het leuke sieradenmerkje Les Cleias komt uit Parijs, we hebben clutches uit Florence en binnenkort komt er een geweldige handgemaakte leren fringebag uit Marokko online die alleen bij ons te koop is! Voor inspiratie houd ik alle magazines bij en heel veel websites.”

What’s next voor Stylewish? Chantal: “De eerste stap is om méér kleding te gaan verkopen. In setjes, zodat je gelijk kan zien hoe het gecombineerd kan worden. Het moet een mooie mix worden van fashion, accessoires en specials. En er zijn nog zoveel dromen, mijn hoofd ontploft van de ideeën af en toe. Binnenkort gaat de website van De Stijladviseur ook op de schop. Daar ga ik bloggen over fashion en trends!”

WIN! Een pakket vol zomeraccessoires van Stylewish!

Een kleurrijke Ibiza-scarf waar je meteen happy van wordt en armbandjes waarmee je liefde verspreidt: van dit pakketje (t.w.v. € 30,- euro) word je instant blij. Winnen? Kijk op Facebook, like, share én win!

Je kunt meedoen t/m 8 juli. De winnares wordt bekend gemaakt op Facebook.

Check voor de winactie facebook.com/nenznet en surf naar www.stylewish.nl om direct te shoppen!

Dingen waar je blij van wordt

Met je gezicht uit het open raam van de auto hangen. Als een hond ja. Foto’s maken en dan de napret hebben van ze bekijken en delenDe India-lijn van Rituals. Mmm, ruikt zó lekker!Een verse tandenborstel. Ik kan daar echt van uit mijn dak gaan. Alleen al het openen van de verpakking.Het moment waarop het boek dat je leest pakkend wordt. Da’s toch altijd een gok en dan weet je: yes, ik heb een goed boek te pakken!Naar The Fat Dog rijden voor een culi hotdogIneens kopjes tegen je benen krijgen van je katDe vijgenboom in mijn tuin. Er komen nu allemaal kleine vijgjes aan!‘s Avonds douchen na een warme dag. Zo heerlijk ontspannend

Detox saladeJe nagels in verschillende kleuren lakken (handig als je niet kunt kiezen)Seizoen 2 van Orange is the new black (via Netflix)De zelfgemaakte jalapeno hot sauce van mijn liefAfkoelen in de regen na een snikhete dagAutorijden met de raampjes openAls Noodles onder het bed ligt te snurkenNenz.net zomaar tegenkomen in Fashionista!Bobbelige citroenen. Da’s toch veel meer the real deal dan die gladde dingen (vraag maar aan Jamie Oliver!)Biertjes van Brouwerij MaximusDe pom van mijn moederDe grootste lol hebben in je eentje omdat je maffe kattenfoto’s kijkt op Pinterest

Nog meer dingen waar je blij van wordt:

Dit simpele stickertje maakt miljoenen mensen over de hele wereld happy:

Model Jourdan Dunn maakt voor haar kookkanaal op Youtube een pittige pasta met chilipepers. Ik heb ‘m al twee keer gemaakt!

Vogue stelde 73 vragen aan actrice Olivia Munn en mocht haar huis bekijken:

Bovenste foto: Ban.do

Things that dramatically alter your attractiveness

Hier moest ik zo hard om lachen! Getekend door de briljante Sarah See Andersen. Iets te confronterend? Lees dan dit artikel over leven zonder spiegels (of: met zo min mogelijk in de spiegel kijken) eens na. Immers: een mooi hoofd is leuk, maar een mooi leven nog leuker… ;)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...