Category Archives: Must-visit

Must-visit: Atelier Oh La La (in Utrecht)

1Atelier_Ohlala_Utrecht

In een wonderschoon pandje in een wonderschoon stukje Utrecht zit een wonderschoon winkeltje: Atelier Oh La La. Het heeft een uithangbord om verliefd op te worden (alleen de vorm al…), maar het gaat natuurlijk om de koopwaar. Die is alles wat je je als vrouw van de wereld anno 2017 wenst. Denk aan sieraden van ANNA + NINA, prachtige parfums van Ortigia Sicilia, Marokkaanse vloerkussens en kleding van Monday is a basic bitch.

Ik wandelde langs en ging even later naar huis met een paar mokken van Keith Brymer Jones, een hele mooie handgemaakte kaart en een heleboel fijne indrukken.

Heel uniek is ook het eigen label van Atelier Oh La La met kaarten, prints, notitieboekjes, kussens, handgemaakte Marokkaanse accessoires. Winkel-eigenaresse Marjolein Meulendijks is namelijk ook illustratrice en styliste en ontwerpt de mooiste dingen onder de noemer Stylenoot. Om hebberig van te worden.

00006_atelierohlala

00007_atelierohlala

00005_atelierohlala

00003_atelierohlala

00008_atelierohlala

Atelier Oh La La

Atelier Oh La La zit aan de Kintgenshaven 1A in Utrecht – in het smalle straatje vanaf de Neude richting filmhuis ‘t Hoogt. Open van dinsdag t/m zondag.

De leukste facebook-pagina

Foto’s van Atelier Oh La La

Must-visit: Sea Salt Saloon, Utrecht

4_Sea-Salt-Saloon-Utrecht

Op een vrije zaterdag (en elke andere dag van de week trouwens ook… #alwayshungry) doe ik niets liever dan ergens lekker gaan lunchen. Het liefst ontdek ik dan ook meteen een nieuw tentje. Want hoewel je echt géén surpriseparty voor mij moet organiseren (ik dreig onmiddellijk je te zullen onterven…), laat ik me op culinair gebied wél heel graag verrassen.

Dé culinaire verrassing in de binnenstad van Utrecht is voor mij Sea Salt Saloon. Deze visbistro opende afgelopen jaar aan het Wed, op een gezellig en terrasrijk stukje aan de gracht. Je kunt hier zowel lunchen als dineren en als de zon schijnt, ga je lekker buiten op het stoepje zitten en mensen kijken.

Sea Salt Saloon wordt gerund door twee chefkoks die zichzelf “chefkoks met een korreltje zout” noemen. De rugzakken hebben ze: Rik de Jonge & Dieter Evens zijn allebei groot geworden door mentor en sterrenchef Jon Sistermans, van de vooraanstaande restaurants Wilhelminapark en Mariënhof. Na allebei hun eigen culinaire pad te hebben bewandeld, runnen ze nu samen Sea Salt Saloon waar je neerstrijkt voor heerlijke visgerechten zonder poespas. En met een explosie aan smaken.

Mijn absolute favoriete gerechtje hier is de ceviche van coquille met bloedsinaasappel, bataat, koriander en rode chilipeper. Met een fantastische olijfolie. Maar de twee andere ceviches op de kaart, o.a. zeebaars met tigermilk, avocado en rode ui en zalmceviche met gepofte maïs, zijn minstens zo goddelijk. Maar je kunt je smaakpapillen ook trakteren op scheermessen met groene kruiden, tomaat & knoflook, oesters of kreeft. Of ga all out en bestel het Sea Food Plateau met gerookte zalm, krabpoten, gestoomde makreel en krabsalade. Tevens eet je hier de beste kibbeling in the whole wide world. En natuurlijk is er altijd the catch of the day. Check hier het volledige menu om je alvast te verlekkeren.

Maak je feestmaal compleet met gin-tonics met zeekraal. En wat nou zo fijn is: je kunt ook een halve gin-tonic bestellen. Handig voor bij de lunch of als je nog moet rijden. Cheers to that!

9_Sea-Salt-Saloon-Utrecht

11_Sea-Salt-Saloon-Utrecht

5_Sea-Salt-Saloon-Utrecht

sea_salt_saloon_nenznet

heart-nenznetSea Salt Saloon

Wed 3
3512 JH Utrecht
030 234 0460
info@seasaltsaloon.nl

Foto’s: Nenz.net. Onderste foto: eigendom van Sea Salt Saloon. 

De leukste facebook-pagina

Must-visit: Valencia

nenznet_valencia

Ik kom heel graag in Valencia. Vooral omdat je er twee typen vakanties kunt combineren: de citytrip en de luie strandvakantie. Het strand is rustig; je ligt absoluut niet zij-aan-zij zoals een stel sardientjes in blik. Aan de boulevard zitten natuurlijk de gebruikelijke toeristische tapastenten, maar ook wat leuke restaurantjes en cocktailbars. Prima plek om een paar dagen te vertoeven! En begint het te kriebelen, dan neem je de metro, fiets, bus of taxi naar het centrum. Hieronder mijn favoriete plekjes in Valencia.

Aan het strand

Favoriet adresje aan het strand: Portolito. Voor ontbijt, lunch of diner. Bestel de Valenciaanse mosselen met venkel (de lekkerste die ik ooit heb gegeten!) of de octopus met zoete aardappel en geschaafde rauwe broccoli. Een welkome, frisse afwisseling na het vaak zware (ik noem een grote pan paella, ik noem gefrituurde tapas) Spaanse eten. Ze hebben hier trouwens ook een leuke cocktailkaart, met diverse soorten gin.

00009_Valencia_2016_nenznet

00011_Valencia_2016_nenznet

00012_Valencia_2016_nenznet

Het havengebied

Leuk als je aan het strand bent: lekker wandelen door het havengebied. Nog beter: huur een fiets!

00005_Valencia_2016_nenznet

00003_Valencia_2016_nenznet

00007_Valencia_2016_nenznet

Op de fiets

Typisch wat voor ons om op een dag waarop het 33 graden is te denken: “pfff, die relaxte metro met haar airconditioning, laten we fietsen huren om naar de stad te fietsen in de brandende zon, olé!” Bij Touristing Valencia aan zee hadden ze slechts nog twee kleine elektrische fietsjes te huur: een witte en een neon oranje. Die waren eigenlijk best blits! Dus die namen we. Ik kreeg tot mijn verrassing nog een rugzak met oplader voor de accu’s overhandigd (en dat was geen leuke verrassing – had ik al verteld dat het 33 graden was?) en daar gingen we: door het park waar vroeger de Turia stroomde, langs de Ciudad de las Artes y las Ciencias, richting de stad. En zoals het een échte vakantie betaamt, kregen mijn lief en ik natuurlijk een knallende echtelijke ruzie tijdens het fietsen. Want Spaanse fietspaden houden soms gewoon ineens op, waarna je alleen een vijfbaans autoweg voor je ziet waar ze 80 km per uur rijden. En in het centrum rijdt de helft van de Valenciaanse populatie op de autoweg en de andere helft over de stoep, buggy’s en gaten in de weg ontwijkend. Vriendlief gilde voortdurend: “Wat een SLECHT idee was dit!” waardoor mijn zen-state-of-mind aardig werd verstoord, maar als je ‘t me nu vraagt vond ik het fietsen door Valencia eigenlijk een van de leukste dingen van de trip. Al moet ik volgende keer denk ik wel alleen.

00078_Valencia_2016_nenznet

00083_Valencia_2016_nenznet

De stad

Het centrum is perfect bereikbaar met de metro of, als je durft, met de fiets. En taxi’s zijn er ook genoeg: van de kust naar het centrum kost een ritje van 10 minuten ongeveer 8,- euro.

00044_Valencia_2016_nenznet

00022_Valencia_2016_nenznet

00025_Valencia_2016_nenznet

Vuelve Carolina

Dit vinden wij nou het meest relaxte, leukste en lekkerste restaurant van Valencia: Vuelve Carolina. Prijswinnende chef Quique Dacosta richtte dit restaurant in ónder zijn restaurant El Poblet, dat is bekroond met een Michelinster. Als je net als wij niet zo van de Michelin-poeha bent en gewoon teringlekker wil eten, maar dan wel relaxed op je Nikes, is Vuelve Carolina je go-to-adresje. De kaart bestaat uit tig kleine gerechtjes met invloeden uit zeer uiteenlopende wereldkeukens. Zie dan nog maar eens een weloverwogen keuze te maken! Aanraders: de gerookte scheermessen met kokosmelk, shizo & koriander, de iberico – uitgeserveerd op krantenpapier met een klein tangetje erbij, de sashimi van botervis, de venkelsalade met burrata en de gerookte bao met varkenswang, ooo jongens, de gerookte bao (zie filmpje).

00020_Valencia_2016_nenznet

00071_Valencia_2016_nenznet

00063_Valencia_2016_nenznet

00080_Valencia_2016_nenznet

00067_Valencia_2016_nenznet

Die bao was zó gruwelijk lekker, dat we er meteen nog een hebben besteld. :)

00066_Valencia_2016_nenznet

Winkelen

Toevallig werd me tijdens mijn trip in Valencia door iemand gevraagd: waar vind je leuke boetiekjes in de stad? Ik wist het eigenlijk niet. Tuurlijk: in het centrum vind je ook de Zara, Mango, Bershka, Stradivarius (ook weer een zusje van de clan), etcetera. Maar in die winkels krijg ik het op vakantie Spaans benauwd (pun not intended!). Daar heb je toch helemaal geen zin in als je in de vakantiestemming bent, om in de bekende ketens rond te gaan hangen?! Warenhuis El Corte Inglès vind ik altijd wel leuk om even te kijken, vooral op de afdeling met tassen en sjaals en in de grote supermarkt beneden. Toevallig ontdekte ik nu wat heerlijk rustige winkelstraatjes rondom de Carrer de Jorge Juan, gevuld met mooie, aparte boetiekjes met kleding, tassen, schoenen en superleuke papierwaren voor al je feestjes (Hascot Kids heet het, en ze hebben bijna alles van Meri Meri). Da’s nog eens leuk slenteren! Kom je meteen uit bij de Mercado de Colon: een supermooie overdekte hal met allemaal eettentjes waar je lekker een biertje of wijntje kunt drinken.

00052_Valencia_2016_nenznet

00058_Valencia_2016_nenznet

00057_Valencia_2016_nenznet

00062_Valencia_2016_nenznet

Het oude centrum

Het centrum van Valencia is niet heel erg móói, maar heeft wel karakter. Tussen de afgebrokkelde balkonnetjes sta je ineens oog in oog met een partij Game of Thrones-waardige deuren. Of muren met grappige kantelen. De geel- en oranjetinten van de pandjes zorgen voor een zonnig humeur.

00029_Valencia_2016_nenznet

00031_Valencia_2016_nenznet

00037_Valencia_2016_nenznet

00038_Valencia_2016_nenznet

00033_Valencia_2016_nenznet

00026_Valencia_2016_nenznet

Birra & Blues

Dit tentje heeft eigen biertjes op de tap, die allemaal een link hebben met een bepaalde muziekstroming. Superleuk! Moeilijk te weerstaan: het bierpakket voor thuis (maar dat past nevernooit in de koffer).

00040_Valencia_2016_nenznet

00042_Valencia_2016_nenznet

Gabbana Beach

Gabbana Beach is ons favoriete hotel aan de kust. Ja, het is wat gehorig want er zijn bijna elke avond feestjes, maar de kamers zijn superrelaxed met een heerlijke grote douche (met gekleurde led-verlichting die je zelf kunt besturen, dus je kunt hier elke dag discodouchen!) of riant bubbelbad met zeezicht. Bovendien schuifel je hier zó op je teenslippertjes het restaurant in, waar je ‘s ochtends ontbijt met een cortado & pan con tomate terwijl Bob Marley je toezingt of ‘s avonds een lekker visje of vleesje eet van de uitgebreide kaart. Mét een gin-tonic natuurlijk.

00077_Valencia_2016_nenznet

Sinds twee maanden is Gabbana Beach uitgebreid met bar Sunset Gabbana: hier hebben ze een uitgebreide cocktailkaart en komen ze je gin-tonic met veel omhaal aan je tafel bereiden. Op de kaart staan lekkere bites waar je altijd wel zin in hebt. De croquettas met aubergine zijn een aanrader, evenals de ribeye met papayasalade. Leun achterover in de loungekussens of wieg heen en weer in de schommelstoelen. Bij mooi weer gaan de zijkanten open, waardoor je half buiten zit. Ook leuk: de serveersters bij Sunset dragen grappige bloemenjurkjes en bijpassende Nike’s met Liberty-print.

00015_Valencia_2016_nenznet

00018_Valencia_2016_nenznet

00016_Valencia_2016_nenznet

00014_Valencia_2016_nenznet

Don’t worry, be lazy

En als je hier allemaal véél te lui voor bent doordat je de hele dag onder een parasolletje op een ligbedje op het strand hebt gelegen en helemaal rozig bent, kun je altijd nog gewoon frietjes eten in badjas op je hotelkamer…

00073_Valencia_2016_nenznet

De leukste facebook-pagina

Must-visit: Amy Winehouse tentoonstelling in Amsterdam

Terwijl iedereen om mij heen het had over de Amy Winehouse-documentaire, ‘Amy‘, schoof ik het kijken ervan steeds maar weer voor me uit. Ik weet eigenlijk niet precies waarom. Misschien omdat ik bang was dat het weer zo’n tragisch verhaal over de teleurgang van een grote ster zou worden. Amy zoals ze vlak voor haar dood in beeld werd gebracht: opgejaagd door de Britse paparazzi, onder de invloed van drank en drugs.

Amy-Winehouse-A-Family-Portrait

Mark Okoh, Camera Press London

Ik heb haar nooit gezien als ‘die grote ster’. Natuurlijk reikte haar succes op een gegeven moment tot de maan, hoorde je mensen op straat meezingen met ‘Valerie’ of ‘Rehab’ en kon je geen AKO binnenlopen zonder haar op de cover van een blad te zien staan. Maar voor mij was ze altijd dat meisje dat slechts twee maanden jonger was dan ik, die van dezelfde dingen hield, in dezelfde wereld leefde. Die naar dezelfde hiphop, soul- en jazzmuziek luisterde, die óók dvd’s had van Sex and the City en Will & Grace, die een jurk van Patricia Field op haar verlanglijstje had staan en Vogue las en die sjaaltjes kocht in vintagewinkels. En die toevallig bloedmooi en steengoed kon zingen en de muziek maakte waar ik naar wilde luisteren. En heel veel mensen met mij.

Juist díe Amy Winehouse krijgen we te zien tijdens de tentoonstelling ‘Amy Winehouse: A Family Portrait‘, in het Joods Historisch Museum in Amsterdam. Het is een piepkleine tentoonstelling- net één rondje door een huiskamer – dus ik zou ‘m alleen aanraden voor de échte fans. Maar juist voor die fans geeft deze tentoonstelling wel een heel intiem kijkje in haar leven. Zo zien we haar familiefoto’s, schooluniformen, de jaren ’50 bar en radio die ze in haar huiskamer had staan, een deel van haar platencollectie en een koffer vol cd’s. Ook tof zijn de jurken – natúúrlijk de jurken – en schoenen van Amy, zoals de jurkjes die ze droeg tijdens prominente tv-optredens.

De tentoonstelling is samengesteld door haar broer Alex, wat misschien ook wel heeft gezorgd voor het intieme karakter ervan. Dat maakte dat ik me voor eventjes weer heel erg verbonden voelde met de Amy Winehouse uit mijn herinneringen. Een goed, bijzonder gevoel, kortom.

amy-winehouse-tentoonstelling

Amy-Winehouse-A-Family-Portrait-records

Amy-Winehouse-A-Family-Portrait-songs

amy-winehouse-tentoonstelling-amsterdam

Amy-Winehouse-A-Family-Portrait-vinyl

heart-nenznetAmy Winehouse: A Family Portrait is t/m 4 september te zien in het Joods Historisch Museum in Amsterdam.

nenznet fb2

Must-visit: Wes Anderson’s Bar Luce

Wes Anderson maakt films die een lust voor het oog zijn. Niet alleen vanuit het perspectief van wat-een-goede-film-zou-moeten-zijn, maar ook visueel is het een feest. Denk aan The Royal Tenenbaums, Moonrise Kingdom en The Grand Budapest Hotel (my fave!).

Het is knap als een regisseur zo’n eigen stijl neer kan zetten die ook nog helemaal klopt en die tot gevolg heeft dat je als kijker ineens padvinderskleding/een compleet Adidas-trainingspak/het kostuum + hoedje van een loopjongen wil dragen, for no particular reason. En die gebakjes uit The Grand Budapest Hotel, van de fictieve bakkerij Mendl’s… oh. my. god.

Het is dan ook niet zo verbazingwekkend dat iemand die zo visueel is ingesteld en die zulke mooie dingen kan creëren, een eigen café heeft geopend. In Bar Luce in Milaan kun je nu genieten van een americano & een panini porchetta of tartine dolci met een cocktail, Wes Anderson-style. Dat wordt suikerzakjes & servetjes jatten…

Hieronder Bar Luce door de ogen van instagrammers:

Let’s all give a round of applause to Wes Anderson. ??

Een foto die is geplaatst door Lauren Randolph (@laurenlemon) op

Midday cap #retro #barluce #wesanderson

Een foto die is geplaatst door Stephanie Guzman Diaz (@steph_d1022) op

#barluce #wesanderson #paris ????

Een foto die is geplaatst door Suzie Bender Creative (@suziebcreative) op

it sounds good #retrostyle #pressplay #music #barluce Een foto die is geplaatst door franci.spadafora (@ocialina) op

personal point of view #details #pink #wesanderson #wearprada #barluce @fondazioneprada

Een foto die is geplaatst door franci.spadafora (@ocialina) op

heart-nenznetBar Luce
Adres: Largo Isarco, 2, 20139 Milano, Italië
Telefoon: +39 02 5666 2611

nenznet fb2

Must-visit: het appartement in Tokio uit GIRLS

Shoshanna's Tokyo loft in GIRLS

Aflevering S05e04 van de HBO-serie GIRLS deed mij aan de buis gekluisterd zitten. En dat kwam niet door Adam (die ik dus woest, woest, woest aantrekkelijk vind). Nee, de aflevering speelde zich deels af in Tokio, waar personage Shoshanna tegenwoordig resideert. In een fan-tas-tisch appartement, dat nog eens matcht bij haar kapsel ook.

Welnu, dat appartement is geen fata morgana, gebouwd in een filmstudio ergens in Hollywood: het bestaat écht. En je kunt het nog huren via Airbnb ook. Voor 106 euro per nacht woon je in een kleurrijke loft met een keuken in het hart van het huis en drie aparte ruimtes die daar als een soort capsules omheen zijn gebouwd.

Shoshanna's Tokyo loft in GIRLS

Shoshanna's Tokyo loft in GIRLS

Shoshanna's Tokyo loft in GIRLS

Shoshanna's Tokyo loft in GIRLS

Shoshanna's Tokyo loft in GIRLS

Shoshanna's Tokyo loft in GIRLS

Een must-have in deze must-visit: deze Japans kakelende wekker, die officieel ‘Clockman’ heet en ook in de aflevering voorkomt. De wekker is verkrijgbaar in verschillende varianten, één voor elke bloedgroep (waarom weet niemand). Check ze op Amazon.

Shoshanna's Tokyo loft in GIRLS

nenznet fb2

Must-visit: mijn favoriete restaurants, bars en koffietenten in Parijs

ohlalaparis

Bij eten in Parijs denken de meeste mensen waarschijnlijk aan de traditionele Franse keuken. Zwaar, overdadig en klassiek. En aan de eindeloze stroom bistro’s, waarbij je aan de buitenkant eigenlijk nooit kunt zien of je een goede te pakken hebt. Maar Parijs heeft ook een hele andere culinaire kant. Want hier is de ‘bistronomie’ uitgevonden: kleine, lichte, gerechten met de kwaliteit zoals in een sterrenrestaurant, maar dan in een ongedwongen, laagdrempelige sfeer (bistro meets gastronomie). Dus geen obers in pak, gesteven linnen en klassieke muziek op de achtergrond; eerder jonge mensen (dikwijls met tattoos) op sneakers die gewoon lekker normaal doen. En soms zelfs hiphopmuziek door de speakers (I got ho’s in different area codes). Maar dan wel serieus goed eten. Supergoed eten. In dat soort restaurants voel ik me het meest thuis. Tijdens mijn laatste trip naar Parijs at ik mij dan ook letterlijk een weg door de stad.

Hieronder mijn Little Paris Black Book met de tofste eet-adressen:

Verjus

52 Rue de Richelieu

verjus_restaurant_paris_nenznet_2

Mijn lief had voor onze eerste avond in Parijs gereserveerd bij Verjus. Daar gingen we ‘s avonds, met een noodgang want we waren een beetje aan de late kant – zoals altijd eigenlijk (dit lijkt een onzinnig detail, maar dit komt later in dit stuk nog terug, als het spannend wordt) – kriskras door de straten van Parijs. We moesten een soort passage door en daar, op een verhoging, zat Verjus. Toen we ervoor stonden dacht ik: ‘wat een oud pand!’. Toen we binnenkwamen, dacht ik: ‘wat een oud pand!’. Bovendien zag ik aan een deurklink een hart van riet hangen, waar ik een beetje door van slag raakte (ik heb een onverklaarbare aversie tegen hartvormige decoratie). Maar het werd een hele bijzonder ervaring. Het personeel – jong, enthousiast, allemaal perfect Engels sprekend – was erg leuk, de menukaart veelbelovend. Toen de avond viel en het donker werd, keek ik door het raam naar alle oude Parijse panden en dacht ik: ik zit hier, middenin Parijs, héél bijzonder eten te eten, wijn te drinken en Frans te doen. Alsof ik in een film zat. Gerechten zoals ik ze hier kreeg, heb ik nog nooit eerder gekregen. Kijk nou zelf op de foto’s hieronder: de borden zijn bijna surreëel opgemaakt. Een beetje donker en grillig ook. Met als USP die duivenklauw uiterst links. Ik heb een enorme hekel aan duiven, dus ik had er geen enkele moeite mee. Maar het lekkerst was toch wel de knolselderij – ja, knolselderij. Waar ik dus normaalgesproken helemaal niet van houd. Hier werd ik er op slag verliefd op.

dinner_verjus_restaurant_paris_nenznet

Boutique yam’Tcha

121 Rue Saint Honoré

yamtcha_boutique_paris_nenznet

Bij restaurant yam’Tcha combineren ze hun gerechten niet met bijpassende wijnen, maar met bijpassende theeën. Omdat het restaurant wegens succes uit zijn voegen is gegroeid, is het verkast naar een nieuwe locatie. De oude locatie is nu ingericht met een loket waar je bao’s (gestoomde, gevulde broodjes) kunt halen voor de lunch. Wil je liever even zitten, dan kun je plaatsnemen aan een lange houten tafel, in een ruimte die deels dienstdoet als winkel in Japanse theepotten. De bao’s zijn er in hartige en zoete varianten; wij gingen voor een klein tasting menu van vijf verschillende bao’s. Heel, heel lekker.

vscocam-photo-1

Bao!

Frenchie to Go

9 Rue du Nil

frenchietogo_parijs_nenznet

Hier zijn mijn lief en ik – serieus – elke ochtend gaan ontbijten. En soms ook lunchen. Om vervolgens ‘s avonds aan de overkant te gaan dineren (daarover hieronder meer). Hier eet je een snelle hap, maar dan fun, een vleugje Amerikaans en f*cking goed. Denk aan de granola van ‘t huis met fromage frais (ik heb het recept al eens met je gedeeld), het broodje pulled pork, oeufs benedict voor het ontbijt én, mijn absolute heilige graal: bacon scones. Ook fijn om mee te nemen in de Thalys terug naar huis.

frenchietogo_baconscone_nenznet

Romancing the scone…

Frenchie Bar à Vins

6, rue du Nil

frenchie_bar_a_vins_paris_nenznet

Echt, we waren niet weg te slaan uit de Rue du Nîl; hét straatje dat door chef Gregory Marchand is omgetoverd tot de lekkerste straat van Parijs. Zijn restaurant Frenchie is het populairste restaurant van de stad en het is dan ook vrij impossible om hier een tafeltje te krijgen. Tenzij de goden je gunstig gezind zijn; zo hadden mijn lief en ik twee jaar geleden het waanzinnige geluk dat we net buiten stonden toen de sommelier van Frenchie riep dat er een reservering was komen te vervallen en of er soms iemand een tafeltje wilde. Ik heb mijn lief nog nooit zo enthousiast en ad rem ‘ja!’ horen gillen. Naast het ‘gewone’ (en gewilde!) restaurant Frenchie en Frenchie to Go is er aan de overkant Frenchie’s Winebar – oftewel: Frenchie Bar à Vins. Hier nemen ze geen reserveringen aan: je moet gewoon zorgen dat je op tijd in de rij staat om een tafeltje te kunnen bemachtigen. Binnen is het druk en zit je zij aan zij met de Parisiens. Je bestelt een lekker wijntje (of een biertje, of iets anders) en één, twee of drie (of meer) kleine gerechtjes erbij terwijl P.I.M.P. van 50 Cent door de speakers schalt (de jongen die ons bediende: “Tonight it’s hiphop-night“). Gewoon, lekker nonchalant dus. Behalve dat het eten zó goed is, dat je smaakpapillen gaan dansen. Hier at ik de lekkerste gegrilde bloemkool ever. Gegrilde bloemkool? Ja, echt.

frenchie_bar_a_vins_cauliflower_nenznet
De bewuste bloemkool… zucht.

Spring

6 Rue Bailleul

spring_restaurant_paris_nenznet

Het vooroordeel dat alle Fransen chagrijnig en onaardig zijn, wordt bij Spring compleet teniet gedaan. dit personeel swingt, lacht en maakt grappen. Toen we hier binnenkwamen, begon de gastvrouw meteen drie octaven hoger te praten van enthousiasme; haar collega begon spontaan te miauwen. Pas na enkele seconden kregen we door waarom: ik droeg loafers met katten op de neus. Na afloop van het eten vroeg hij: “Did you enjoy? Did the kitties enjoy?”. “Yes, they’re purring right now”, zei ik. “Haha, you guys are funny!” zei de ober. Ik zag zelfs – omdat de keuken niet alleen open is, maar ook middenin het restaurant – dat de chef die de borden opmaakte, af en toe een dansje waagde van puur plezier. En dat straalt ook door op het eten. Zo kregen we als voorgerecht het meest perfecte bordje met felgekleurde bieten ever. “It even looks pretty when its finished!”, zei ik tegen de ober. “Yes, we always test our food to make sure the plate looks good even when it’s finished”, grapte hij. En laat me je dit vertellen: ik ben iemand die bieten nogal overrated vindt, maar de bieten met citrusdressing van Spring, daar droom ik nu nog steeds over.

dinner_spring_restaurant_paris_nenznet

Café Kitsuné

51 Galerie de Montpensier

cafe_kitsune_paris_nenznet

Als de drukte van de mensen en de stad je even teveel wordt, moet je even koffie gaan drinken bij Café Kitsuné. Dit is de koffiebar van het hippe Franse modemerk Kitsuné, gelegen in de achtertuin van Le Palais Royal. Hier zit je lekker relaxt in het park, tussen de lanen met bomen en de Parisiens die achter hun laptopje zitten te werken (ik zag een knappe Fransman die knap was tot het moment dat hij een onschuldig musje wegjoeg van het tafeltje naast hem – de bruut). Ze serveren hier trouwens naast koffietjes, sapjes en koekjes in de vorm van vossen (kitsune is het Japanse woord voor vos) ook een supermooie Matcha Latte. En die kom je niet overal tegen!

outside_cafe_kitsune_parijs

Marché des Enfants Rouges

39 Rue de Bretagne

marche_des_enfants_rouges_nenznet

Je zou er zó aan voorbij lopen, maar spot je een hek met daarop ‘Marché des Enfants Rouges’, middenin de Marais, ga er dan beslist binnen. Achter de muren bevindt zich namelijk een bruisende, kleurrijke markt vol met uitgestalde etenswaren, tafeltjes en eettentjes. Ik at hier twee jaar geleden bij een Japans tentje een waanzinnig lekkere bentobox met kip en veggies en die moest ik nu ook weer eten. ‘Even een snelle hap voordat we weer teruggaan richting koffers en de Thalys naar huis pakken’, dachten we. Het duurde dit keer alleen wel érg lang voordat said bentobox arriveerde. En de tijd tikte maar weg. En vriendlief kreeg het benauwd. En daardoor kreeg ik het ook benauwd. En toen kwam die bentobox toch. En toen hebben we ‘m binnen vijf minuten opgegeten. Om vervolgens met een noodgang door Parijs te racen richting hotel voor de koffers, toen richting metrohalte Les Halles en terwijl we onderweg waren, realiseerde ik opeens: oeps, dit wordt wel érg kantjeboord. Toen Les Halles ook nog volledig opgebroken bleek, waardoor we de ingang van de metrohalte niet konden vinden en de Parisiens erg twijfelachtig ‘ja je moet die kant op ja’, zeiden, begon zich bij mij zweet te vormen op plaatsen waar no man has ever sweated before. Goddank bleek die metro zich daar inderdaad te bevinden, kwam ‘ie er ook nog eens heel snel aan en propten we ons met koffers in de overvolle wagon (vraag: wat is het toch met die mensen die complete gegrilde maiskolven staan te eten in de metro? Een maiskolf is wel het laatste dat ik in een volle metro uit mijn vuistje zou willen eten. Na een mango dan). We hadden daarna nog een kwartier om over Gare du Nord te sprinten, richting de Thalys die natuurlijk op het állerlaatste perron stond en dan natuurlijk op een soort achterste gedeelte van dat perron en waarvan we natuurlijk de állerlaatste wagon moesten hebben. Maar we made it. En ik zou bijna willen zeggen dat die bentobox het waard was…

lemarchedesenfantsrouges_parijs_nenznet

nenznet fb2

Must-visit: Popelini in Parijs

001_popelini

Wat ik nu ga bekennen, gaat je waarschijnlijk verschrikt naar je hartstreek doen grijpen. Komt ‘ie: ik ben naar Parijs gegaan en heb geen macaron aangeraakt. Geenéén! Nul! Hoekandatnu? Wel, ik had er gewoon niet zo’n behoefte aan. Ja, geen idee hoe dat dan komt, maar het was gewoon zo. De gedachte aan macarons halen bij Ladurée of Pierre Hermé sparkte geen joy bij me (uitdrukking geleend van Marie Kondo). En ook op mijn laatste dagje in het Parijse, ging ik liever door de mooie Marais wandelen, dan in de rij met toeristen staan bij Ladurée aan de Rue Royale (ik moet wel zeggen dat ik een lucky bastard ben omdat mijn schoonzusje in juli nog een doosje macarons uit Parijs voor me heeft meegenomen, misschien heeft dat ook wel meegeholpen omdat ik daar nog even op kon teren).

Wel wilde ik dan graag even langs bij Popelini om aan mijn sweet fix te komen. Immers: Rachel Khoo is fan. En if it’s good enough for Rachel Khoo…
Popelini handelt in choux à la crème: een soort soesjes, met een heerlijke crèmevulling en een beetje glazuur erbovenop. En zo zijn de choux er in heel veel verschillende smaken: roos & framboos, zoute karamel, lychee, koffie, abrikoos & verbena, pistache en pure chocolade bijvoorbeeld. Ik vond ze zálig.

003_popelini

003_popelini_nenznet

002_popelini

popelini_marais_nenznet

(Ik weet eigenlijk niet waarom ik deze foto van Popelini heb gemaakt met mijn lief als model, daar hij liever zijn schoenen opeet dan taartjes, maar goed, hij staat er nou eenmaal)

heart-nenznetPopelini:
44 Rue des Martyrs en 29 Rue Debelleyme, Parijs
www.popelini.com

nenznet fb2

 

Must-visit: Happyhappyjoyjoy in Amsterdam

Schermafbeelding 2015-09-01 om 11.37.00

Het stond al even op mijn wensenlijstje: eten bij Happyhappyjoyjoy in Amsterdam, het nieuwe Aziatische restaurant van chefkok Julius Jaspers. Ik ben dol op Aziatisch street food en dan die naam (die is overigens afkomstig van de ‘Happyhappyjoyjoy-song‘ uit de tekenfilm ‘Ren&Stimpy’)… ik móest er gewoon heen. Bovendien wist ik dat ze hier ‘bao‘ op de kaart hebben staan, object of my obsession. Bao zijn kleine gestoomde, gevulde broodjes, vergelijkbaar met een bapao.

Bij Happyhappyjoyjoy was ik in bao-heaven, zo bleek afgelopen vrijdag, nadat ik mijn reisgezelschap een 38 minuten durende tocht te voet had laten afleggen door het centrum van Amsterdam (sorry jongens!). Die reisduur kán ermee te maken hebben gehad dat ik onderweg werd afgeleid door een aantal winkeltjes op de route…

Meteen bestelden we de bao met buikspek, komkommer, lente-ui en kimchi-mayo en de bao met pekingeend, hoisin-saus en wasabi-mayo. Intens geluk overspoelde ons. Ook de andere gerechtjes waren erg lekker, waarbij ik je de pho bo en de Vietnamese salade met grapefruit, krab, kip en pinda’s je beslist zou aanraden. Bestel er een verse kokosnoot bij, een potje thee of ramune met lycheesmaak.

De bediening vond ik hier verrassend vriendelijk, sociaal en attent. Na afloop kreeg ik zelfs de button met daarop een kommetje ramen van onze ober, omdat ik aangaf dat ik die zo leuk vond.

happyhappyjoyjoy_amsterdam

Schermafbeelding 2015-09-01 om 11.37.21

happyhappyjoyjoy_saus

Happyhappyjoyjoy_design

heart-nenznetMust-visit dus: Happyhappyjoyjoy, Bilderdijkstraat 158 hs in Amsterdam.

Check ook de site voor het menu en om te reserveren: www.happyhappyjoyjoy.asia

nenznet fb2

Must-visit: Simple. in Utrecht

002_restaurant_simple_utrecht

Als ik uit eten ga, wil ik niet zo’n menukaart voor mijn neus hebben die uitklapt als een wegenkaart. Nee, veel liever heb ik dat de chef zegt: dit is het, dit kan ik f*cking lekker maken en dat ga ik nu voor je doen. Een plek waar ze dat helemaal hebben begrepen is bij restaurant Simple. in Utrecht. Elke maand is er slechts één menu, waar de chef zich volledig op stort. Je kunt kiezen of je drie, vier of vijf gangen neemt, maar that’s it. Héérlijk als iemand zich gewoon focust op één ding en dat op de best mogelijke manier probeert uit te voeren.

Simple. richt zich op bistronomie: eten met de kwaliteit van een sterrenrestaurant, maar dan zonder alle poeha. Je kunt hier gewoon relaxt aanschuiven op je Nike Air Max en voelt je er volledig op je gemak. Neem een gin-tonic (tip: dit is het enige adresje waar je Strange Donkey Gin uit Antwerpen kunt krijgen en die is érrug lekker!), leun achterover in je kuipstoeltje en laat dat gastronomische feestje maar over je heenkomen.

Dit was bijvoorbeeld zalig: bapao, geglaceerd buikspek, zoetzure veggies

004_restaurant_simple_utrecht

Ook zo leuk: na afloop, bij de koffie, kregen mijn tafelgenoot en ik dit plankje met huisgemaakte spekkies, zure matten en chocoladelolly’s. Yum!

005_restaurant_simple_utrecht

Liever thuis? Ha, komt dat even goed uit. Want Simple. heeft ook een eigen (kook)boek: ‘Simple. Bistronomie voor thuis‘ (Kosmos Uitgevers, ISBN 9789021557120). Daarmee leer je de gerechten uit het restaurant ook thuis te maken. Een flinke uitdaging, maar natuurlijk fantastisch om op te oefenen.

simple_bistronomie_voor_thuis_jeroen_de_zeeuw

heart-nenznetJe vindt restaurant Simple. in hartje Utrecht, aan de Lange Nieuwstraat 88 (om de hoek bij Nijntje).

nenznet fb2

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...