Category Archives: Must-visit

Must-visit: mijn favoriete restaurants, bars en koffietenten in Parijs

ohlalaparis

Bij eten in Parijs denken de meeste mensen waarschijnlijk aan de traditionele Franse keuken. Zwaar, overdadig en klassiek. En aan de eindeloze stroom bistro’s, waarbij je aan de buitenkant eigenlijk nooit kunt zien of je een goede te pakken hebt. Maar Parijs heeft ook een hele andere culinaire kant. Want hier is de ‘bistronomie’ uitgevonden: kleine, lichte, gerechten met de kwaliteit zoals in een sterrenrestaurant, maar dan in een ongedwongen, laagdrempelige sfeer (bistro meets gastronomie). Dus geen obers in pak, gesteven linnen en klassieke muziek op de achtergrond; eerder jonge mensen (dikwijls met tattoos) op sneakers die gewoon lekker normaal doen. En soms zelfs hiphopmuziek door de speakers (I got ho’s in different area codes). Maar dan wel serieus goed eten. Supergoed eten. In dat soort restaurants voel ik me het meest thuis. Tijdens mijn laatste trip naar Parijs at ik mij dan ook letterlijk een weg door de stad.

Hieronder mijn Little Paris Black Book met de tofste eet-adressen:

Verjus

52 Rue de Richelieu

verjus_restaurant_paris_nenznet_2

Mijn lief had voor onze eerste avond in Parijs gereserveerd bij Verjus. Daar gingen we ’s avonds, met een noodgang want we waren een beetje aan de late kant – zoals altijd eigenlijk (dit lijkt een onzinnig detail, maar dit komt later in dit stuk nog terug, als het spannend wordt) – kriskras door de straten van Parijs. We moesten een soort passage door en daar, op een verhoging, zat Verjus. Toen we ervoor stonden dacht ik: ‘wat een oud pand!’. Toen we binnenkwamen, dacht ik: ‘wat een oud pand!’. Bovendien zag ik aan een deurklink een hart van riet hangen, waar ik een beetje door van slag raakte (ik heb een onverklaarbare aversie tegen hartvormige decoratie). Maar het werd een hele bijzonder ervaring. Het personeel – jong, enthousiast, allemaal perfect Engels sprekend – was erg leuk, de menukaart veelbelovend. Toen de avond viel en het donker werd, keek ik door het raam naar alle oude Parijse panden en dacht ik: ik zit hier, middenin Parijs, héél bijzonder eten te eten, wijn te drinken en Frans te doen. Alsof ik in een film zat. Gerechten zoals ik ze hier kreeg, heb ik nog nooit eerder gekregen. Kijk nou zelf op de foto’s hieronder: de borden zijn bijna surreëel opgemaakt. Een beetje donker en grillig ook. Met als USP die duivenklauw uiterst links. Ik heb een enorme hekel aan duiven, dus ik had er geen enkele moeite mee. Maar het lekkerst was toch wel de knolselderij – ja, knolselderij. Waar ik dus normaalgesproken helemaal niet van houd. Hier werd ik er op slag verliefd op.

dinner_verjus_restaurant_paris_nenznet

Boutique yam’Tcha

121 Rue Saint Honoré

yamtcha_boutique_paris_nenznet

Bij restaurant yam’Tcha combineren ze hun gerechten niet met bijpassende wijnen, maar met bijpassende theeën. Omdat het restaurant wegens succes uit zijn voegen is gegroeid, is het verkast naar een nieuwe locatie. De oude locatie is nu ingericht met een loket waar je bao’s (gestoomde, gevulde broodjes) kunt halen voor de lunch. Wil je liever even zitten, dan kun je plaatsnemen aan een lange houten tafel, in een ruimte die deels dienstdoet als winkel in Japanse theepotten. De bao’s zijn er in hartige en zoete varianten; wij gingen voor een klein tasting menu van vijf verschillende bao’s. Heel, heel lekker.

vscocam-photo-1

Bao!

Frenchie to Go

9 Rue du Nil

frenchietogo_parijs_nenznet

Hier zijn mijn lief en ik – serieus – elke ochtend gaan ontbijten. En soms ook lunchen. Om vervolgens ’s avonds aan de overkant te gaan dineren (daarover hieronder meer). Hier eet je een snelle hap, maar dan fun, een vleugje Amerikaans en f*cking goed. Denk aan de granola van ’t huis met fromage frais (ik heb het recept al eens met je gedeeld), het broodje pulled pork, oeufs benedict voor het ontbijt én, mijn absolute heilige graal: bacon scones. Ook fijn om mee te nemen in de Thalys terug naar huis.

frenchietogo_baconscone_nenznet

Romancing the scone…

Frenchie Bar à Vins

6, rue du Nil

frenchie_bar_a_vins_paris_nenznet

Echt, we waren niet weg te slaan uit de Rue du Nîl; hét straatje dat door chef Gregory Marchand is omgetoverd tot de lekkerste straat van Parijs. Zijn restaurant Frenchie is het populairste restaurant van de stad en het is dan ook vrij impossible om hier een tafeltje te krijgen. Tenzij de goden je gunstig gezind zijn; zo hadden mijn lief en ik twee jaar geleden het waanzinnige geluk dat we net buiten stonden toen de sommelier van Frenchie riep dat er een reservering was komen te vervallen en of er soms iemand een tafeltje wilde. Ik heb mijn lief nog nooit zo enthousiast en ad rem ‘ja!’ horen gillen. Naast het ‘gewone’ (en gewilde!) restaurant Frenchie en Frenchie to Go is er aan de overkant Frenchie’s Winebar – oftewel: Frenchie Bar à Vins. Hier nemen ze geen reserveringen aan: je moet gewoon zorgen dat je op tijd in de rij staat om een tafeltje te kunnen bemachtigen. Binnen is het druk en zit je zij aan zij met de Parisiens. Je bestelt een lekker wijntje (of een biertje, of iets anders) en één, twee of drie (of meer) kleine gerechtjes erbij terwijl P.I.M.P. van 50 Cent door de speakers schalt (de jongen die ons bediende: “Tonight it’s hiphop-night“). Gewoon, lekker nonchalant dus. Behalve dat het eten zó goed is, dat je smaakpapillen gaan dansen. Hier at ik de lekkerste gegrilde bloemkool ever. Gegrilde bloemkool? Ja, echt.

frenchie_bar_a_vins_cauliflower_nenznet
De bewuste bloemkool… zucht.

Spring

6 Rue Bailleul

spring_restaurant_paris_nenznet

Het vooroordeel dat alle Fransen chagrijnig en onaardig zijn, wordt bij Spring compleet teniet gedaan. dit personeel swingt, lacht en maakt grappen. Toen we hier binnenkwamen, begon de gastvrouw meteen drie octaven hoger te praten van enthousiasme; haar collega begon spontaan te miauwen. Pas na enkele seconden kregen we door waarom: ik droeg loafers met katten op de neus. Na afloop van het eten vroeg hij: “Did you enjoy? Did the kitties enjoy?”. “Yes, they’re purring right now”, zei ik. “Haha, you guys are funny!” zei de ober. Ik zag zelfs – omdat de keuken niet alleen open is, maar ook middenin het restaurant – dat de chef die de borden opmaakte, af en toe een dansje waagde van puur plezier. En dat straalt ook door op het eten. Zo kregen we als voorgerecht het meest perfecte bordje met felgekleurde bieten ever. “It even looks pretty when its finished!”, zei ik tegen de ober. “Yes, we always test our food to make sure the plate looks good even when it’s finished”, grapte hij. En laat me je dit vertellen: ik ben iemand die bieten nogal overrated vindt, maar de bieten met citrusdressing van Spring, daar droom ik nu nog steeds over.

dinner_spring_restaurant_paris_nenznet

Café Kitsuné

51 Galerie de Montpensier

cafe_kitsune_paris_nenznet

Als de drukte van de mensen en de stad je even teveel wordt, moet je even koffie gaan drinken bij Café Kitsuné. Dit is de koffiebar van het hippe Franse modemerk Kitsuné, gelegen in de achtertuin van Le Palais Royal. Hier zit je lekker relaxt in het park, tussen de lanen met bomen en de Parisiens die achter hun laptopje zitten te werken (ik zag een knappe Fransman die knap was tot het moment dat hij een onschuldig musje wegjoeg van het tafeltje naast hem – de bruut). Ze serveren hier trouwens naast koffietjes, sapjes en koekjes in de vorm van vossen (kitsune is het Japanse woord voor vos) ook een supermooie Matcha Latte. En die kom je niet overal tegen!

outside_cafe_kitsune_parijs

Marché des Enfants Rouges

39 Rue de Bretagne

marche_des_enfants_rouges_nenznet

Je zou er zó aan voorbij lopen, maar spot je een hek met daarop ‘Marché des Enfants Rouges’, middenin de Marais, ga er dan beslist binnen. Achter de muren bevindt zich namelijk een bruisende, kleurrijke markt vol met uitgestalde etenswaren, tafeltjes en eettentjes. Ik at hier twee jaar geleden bij een Japans tentje een waanzinnig lekkere bentobox met kip en veggies en die moest ik nu ook weer eten. ‘Even een snelle hap voordat we weer teruggaan richting koffers en de Thalys naar huis pakken’, dachten we. Het duurde dit keer alleen wel érg lang voordat said bentobox arriveerde. En de tijd tikte maar weg. En vriendlief kreeg het benauwd. En daardoor kreeg ik het ook benauwd. En toen kwam die bentobox toch. En toen hebben we ‘m binnen vijf minuten opgegeten. Om vervolgens met een noodgang door Parijs te racen richting hotel voor de koffers, toen richting metrohalte Les Halles en terwijl we onderweg waren, realiseerde ik opeens: oeps, dit wordt wel érg kantjeboord. Toen Les Halles ook nog volledig opgebroken bleek, waardoor we de ingang van de metrohalte niet konden vinden en de Parisiens erg twijfelachtig ‘ja je moet die kant op ja’, zeiden, begon zich bij mij zweet te vormen op plaatsen waar no man has ever sweated before. Goddank bleek die metro zich daar inderdaad te bevinden, kwam ‘ie er ook nog eens heel snel aan en propten we ons met koffers in de overvolle wagon (vraag: wat is het toch met die mensen die complete gegrilde maiskolven staan te eten in de metro? Een maiskolf is wel het laatste dat ik in een volle metro uit mijn vuistje zou willen eten. Na een mango dan). We hadden daarna nog een kwartier om over Gare du Nord te sprinten, richting de Thalys die natuurlijk op het állerlaatste perron stond en dan natuurlijk op een soort achterste gedeelte van dat perron en waarvan we natuurlijk de állerlaatste wagon moesten hebben. Maar we made it. En ik zou bijna willen zeggen dat die bentobox het waard was…

lemarchedesenfantsrouges_parijs_nenznet

nenznet fb2

Must-visit: Popelini in Parijs

001_popelini

Wat ik nu ga bekennen, gaat je waarschijnlijk verschrikt naar je hartstreek doen grijpen. Komt ‘ie: ik ben naar Parijs gegaan en heb geen macaron aangeraakt. Geenéén! Nul! Hoekandatnu? Wel, ik had er gewoon niet zo’n behoefte aan. Ja, geen idee hoe dat dan komt, maar het was gewoon zo. De gedachte aan macarons halen bij Ladurée of Pierre Hermé sparkte geen joy bij me (uitdrukking geleend van Marie Kondo). En ook op mijn laatste dagje in het Parijse, ging ik liever door de mooie Marais wandelen, dan in de rij met toeristen staan bij Ladurée aan de Rue Royale (ik moet wel zeggen dat ik een lucky bastard ben omdat mijn schoonzusje in juli nog een doosje macarons uit Parijs voor me heeft meegenomen, misschien heeft dat ook wel meegeholpen omdat ik daar nog even op kon teren).

Wel wilde ik dan graag even langs bij Popelini om aan mijn sweet fix te komen. Immers: Rachel Khoo is fan. En if it’s good enough for Rachel Khoo…
Popelini handelt in choux à la crème: een soort soesjes, met een heerlijke crèmevulling en een beetje glazuur erbovenop. En zo zijn de choux er in heel veel verschillende smaken: roos & framboos, zoute karamel, lychee, koffie, abrikoos & verbena, pistache en pure chocolade bijvoorbeeld. Ik vond ze zálig.

003_popelini

003_popelini_nenznet

002_popelini

popelini_marais_nenznet

(Ik weet eigenlijk niet waarom ik deze foto van Popelini heb gemaakt met mijn lief als model, daar hij liever zijn schoenen opeet dan taartjes, maar goed, hij staat er nou eenmaal)

heart-nenznetPopelini:
44 Rue des Martyrs en 29 Rue Debelleyme, Parijs
www.popelini.com

nenznet fb2

 

Must-visit: Happyhappyjoyjoy in Amsterdam

Schermafbeelding 2015-09-01 om 11.37.00

Het stond al even op mijn wensenlijstje: eten bij Happyhappyjoyjoy in Amsterdam, het nieuwe Aziatische restaurant van chefkok Julius Jaspers. Ik ben dol op Aziatisch street food en dan die naam (die is overigens afkomstig van de ‘Happyhappyjoyjoy-song‘ uit de tekenfilm ‘Ren&Stimpy’)… ik móest er gewoon heen. Bovendien wist ik dat ze hier ‘bao‘ op de kaart hebben staan, object of my obsession. Bao zijn kleine gestoomde, gevulde broodjes, vergelijkbaar met een bapao.

Bij Happyhappyjoyjoy was ik in bao-heaven, zo bleek afgelopen vrijdag, nadat ik mijn reisgezelschap een 38 minuten durende tocht te voet had laten afleggen door het centrum van Amsterdam (sorry jongens!). Die reisduur kán ermee te maken hebben gehad dat ik onderweg werd afgeleid door een aantal winkeltjes op de route…

Meteen bestelden we de bao met buikspek, komkommer, lente-ui en kimchi-mayo en de bao met pekingeend, hoisin-saus en wasabi-mayo. Intens geluk overspoelde ons. Ook de andere gerechtjes waren erg lekker, waarbij ik je de pho bo en de Vietnamese salade met grapefruit, krab, kip en pinda’s je beslist zou aanraden. Bestel er een verse kokosnoot bij, een potje thee of ramune met lycheesmaak.

De bediening vond ik hier verrassend vriendelijk, sociaal en attent. Na afloop kreeg ik zelfs de button met daarop een kommetje ramen van onze ober, omdat ik aangaf dat ik die zo leuk vond.

happyhappyjoyjoy_amsterdam

Schermafbeelding 2015-09-01 om 11.37.21

happyhappyjoyjoy_saus

Happyhappyjoyjoy_design

heart-nenznetMust-visit dus: Happyhappyjoyjoy, Bilderdijkstraat 158 hs in Amsterdam.

Check ook de site voor het menu en om te reserveren: www.happyhappyjoyjoy.asia

nenznet fb2

Must-visit: Simple. in Utrecht

002_restaurant_simple_utrecht

Als ik uit eten ga, wil ik niet zo’n menukaart voor mijn neus hebben die uitklapt als een wegenkaart. Nee, veel liever heb ik dat de chef zegt: dit is het, dit kan ik f*cking lekker maken en dat ga ik nu voor je doen. Een plek waar ze dat helemaal hebben begrepen is bij restaurant Simple. in Utrecht. Elke maand is er slechts één menu, waar de chef zich volledig op stort. Je kunt kiezen of je drie, vier of vijf gangen neemt, maar that’s it. Héérlijk als iemand zich gewoon focust op één ding en dat op de best mogelijke manier probeert uit te voeren.

Simple. richt zich op bistronomie: eten met de kwaliteit van een sterrenrestaurant, maar dan zonder alle poeha. Je kunt hier gewoon relaxt aanschuiven op je Nike Air Max en voelt je er volledig op je gemak. Neem een gin-tonic (tip: dit is het enige adresje waar je Strange Donkey Gin uit Antwerpen kunt krijgen en die is érrug lekker!), leun achterover in je kuipstoeltje en laat dat gastronomische feestje maar over je heenkomen.

Dit was bijvoorbeeld zalig: bapao, geglaceerd buikspek, zoetzure veggies

004_restaurant_simple_utrecht

Ook zo leuk: na afloop, bij de koffie, kregen mijn tafelgenoot en ik dit plankje met huisgemaakte spekkies, zure matten en chocoladelolly’s. Yum!

005_restaurant_simple_utrecht

Liever thuis? Ha, komt dat even goed uit. Want Simple. heeft ook een eigen (kook)boek: ‘Simple. Bistronomie voor thuis‘ (Kosmos Uitgevers, ISBN 9789021557120). Daarmee leer je de gerechten uit het restaurant ook thuis te maken. Een flinke uitdaging, maar natuurlijk fantastisch om op te oefenen.

simple_bistronomie_voor_thuis_jeroen_de_zeeuw

heart-nenznetJe vindt restaurant Simple. in hartje Utrecht, aan de Lange Nieuwstraat 88 (om de hoek bij Nijntje).

nenznet fb2

Must-visit: Cereal Killer Café in Londen

De halve wereld mag dan ’s ochtends aan het rechtsdraaiende chiazaad zitten; de mannen van het Cereal Killer Café in Londen moeten er niks van weten. Zij zweren bij cereals en dan vooral die felgekleurde, vol met suikers zittende Amerikaanse soorten, met stripfiguren op de verpakking. Fun en zooo lekker!

De Britse tweelingbroers Alan and Gary Keery kregen het idee voor hun Cereal Killer Café tijdens een fikse kater, waarbij ze allebei enorme trek kregen in ontbijtgranen. Voor £2.50 kun je kiezen uit een batterij aan cereals, melksoorten (bijvoorbeeld ook sojamelk, chocolademelk en aardbeienmelk) en toppings als verse frambozen, mini Oreo’s, chocolade-nijlpaarden of marshmallows. Je hoeft er niet eens een kater voor te hebben: je kunt hier elke dag van 7 uur ’s ochtends tot tien uur ’s avonds (!) ‘ontbijten’.

UPDATE: goed nieuws! Want Cereal Killer Café opent een pop-up restaurant op het Culy Food Festival op 4 en 5 april. Niet dat afreizen naar Londen nou zo vervelend is, maar toch…

Cereal Killer Café
139 Brick Lane, London
www.cerealkillercafe.co.uk

Must-visit: de Foodhallen in Amsterdam

Dikwijls vraag ik me af: waaahaarom hebben we hier in Nederland toch niet zo’n fijne eetcultuur, zoals je in veel andere landen wél hebt? Waarom kan ik als ik op straat loop en trek krijg alleen kiezen tussen een frietje mèt of een döner kebab? Waar zijn de gezonde, verse, kleurrijke keuzes? Het eerlijke, verantwoorde voedsel waarvan mijn smaakpapillen de cha-cha-cha doen?

Maar, food-loving friends: er is hoop. Een grote hal vol hoop. Want in de Foodhallen in Amsterdam komen ze allemaal samen: die leuke eettentjes waar je van dat eten kunt kopen waar je áltijd wel trek in hebt en waar je blij van wordt. Van temaki’s tot aan puntzakjes met iberico-ham, Vietnamese bahn-mi sandwiches en goi cuon, gestoomde broodjes met softshellkrab, oesters, bitterballen in alle soorten en smaken, flinterdunne pizza’s, hotdogs op pretzel-broodjes (ga voor de vega-dog met hummus en popcorn, echt!) en – zo heb ik mij laten vertellen – de beste tosti’s van Amsterdam.

Bestel er een gin-tonic of een wijntje bij aan de bar, zoek een plekje (dat is nog de grootste uitdaging, want het is er druk, heel druk) en geniet van de sfeer, de mensen en… het eten natuurlijk.

Voor meer info over De Foodhallen, kijk op: www.foodhallen.nl

Je vindt ze hier:
Foodhallen
Bellamyplein 51
Amsterdam

Must-visit: Stroop Rotterdam

Ik zal het maar meteen bekennen: mijn vlees is zwak, voornamelijk wanneer ik langs een stroopwafelkraam loop. O die geur, die goddelijke geur van warme wafels die worden gebakken… kan íemand die weerstaan? Het lijkt mij sterk.

Dé plek voor een verse, warme stroopwafel was voorheen altijd de markt, maar die is er altijd maar één keer per week en – laten we eerlijk zijn – trek in stroopwafels kun je te allen tijde hebben. Die komt plots opzetten en valt niet van je af te schudden (hetzelfde geldt dat bij mij voor trek in pure chocolade en heel, heel zoute drop).

Gelukkig kun je nu zes dagen per week aan je stroopwafel-cravings toegeven bij Stroop in Rotterdam. Hier zijn ze gespecialiseerd in stroopwafels en dan niet zomaar stroopwafels, maar culi stroopwafels. Met verrassende smaken als limoen-munt, havermout-rozijn, spek-tijm, honing-munt, anijs (maak.me.gek!) en kokos-choco. Of dat niet al reden genoeg is om richting Rotterdam te karren, is Stroop ook nog eens een verdraaid leuke tent waar je tegelijk interieurspullen kunt shoppen.

Kijk voor meer lekkers op www.strooprotterdam.com!

Go go go: Stroop Rotterdam
Mathenesserweg 21
Rotterdam

Must-visit: Betty Blue in Amsterdam

Yes, eindelijk, éindelijk is er een winkel in Nederland voor meringues, éclairs, taartjes en gebakjes met internationale allure. Meestal moet je daarvoor naar zo’n ouderwetse bakkerij of patisserie. Ook leuk, maar zó anders dan bijvoorbeeld een Fauchon of Sadaharu Aoki in Parijs, een Dominique Ansel Bakery in New York of Bottega Louie in L.A. Niet zo’n traditionele patisserie, maar een frisse, hippe winkel met een knipoog. Dát is Betty Blue, aan de Snoekjessteeg in Amsterdam. De fun springt hier van de muren en de taartjes liggen stralend te wachten om opgegeten te worden.

Dus waar wacht je nog op? Op naar Amsterdam!

Kijk voor meer lekkere plaatjes op www.bettyblueamsterdam.nl

Must-visit: The Fat Dog in Amsterdam

Ik bewonder Ron Blaauw. Deze sterrenchef leverde onlangs zijn twee Michelin-sterren in en gooide het over een totaal andere boeg. In Het Parool zei hij daarover: “Ik kap met de poeha. Als sterrenzaken kijken we veel te veel naar elkaar, en te weinig naar wat de gast tegenwoordig wil. Zestien amuses, vier soorten brood, een waterkaart… Het is gewoon niet meer van deze tijd. Ik wil de drempel verlagen en terug naar de basis. Maar alles natuurlijk wel van topkwaliteit.”

Hij opende Ron’s Gastrobar, waar je losse gerechtjes van 15 euro kunt bestellen. Daarnaast richt hij zich op streetfood met The Fat Dog: een laagdrempelige bar in De Pijp in Amsterdam waar je hotdogs kunt eten. Hotdogs? Ja, hotdogs. Mét champagne of een goede gin tonic erbij. Want dat is toch wel de beste combinatie, aldus The Fat Dog.

Afgelopen zondag reed ik erheen, gevuld door nieuwsgierigheid en stevige trek. Het terras – aan het water – zat bomvol met mensen die genoten van hotdogs en bubbels. Binnen ervoer ik de sfeer van een gezellige kroeg, met flessen Heinz ketchup, gefruite uitjes en Amerikaanse mosterd in rvs mandjes op tafel. Aan de muur hing een neon bordje in de vorm van een hondenkop.

Op de kaart van The Fat Dog staan tien verschillende hotdogs met smakelijke en verrassende toppings; bijvoorbeeld de Casablanca (lamsworst, baba ghanoush, kummelkomkommer, spicy mayonaise), de Polanski (witte koolsalade, mierikswortel, krokante uitjes, gerookte mayonaise), de Roy Donders (gewoon een worst op een broodje) en zelfs een vega-dog. Maar ook andere snacks zoals ambachtelijke gerookte paling, potjes met rilette van eend of handgesneden chips (die gingen trouwens opvallend vaak over de toonbank).

Mijn tafelgenoot bestelde de ‘Vive la France’ hotdog met gebakken paddestoelen, ganzenlever, chips en truffelmayo…

… ik ging voor ‘Bangkok Nights’ (tevens de favoriet van Ron Blaauw) met rode currymayo, koriander, zoetzure groenten en knapperige rijst. Zooo lekker!

Je vindt The Fat Dog aan de Ruysdaelkade in Amsterdam. Voor meer info, check www.thefatdog.nl

Support het eerste kattencafé van Nederland: Kopjes!

Parijs, Tokio, Londen, Berlijn en Wenen hebben er allemaal minstens één: een kattencafé. Een zalige plek waar je terechtkunt voor koffie & kopjes. Van één van de vele huispoezen die er wonen, that is. Want niets werkt zo ontspannend in deze hectische wereld vol stress als een lekker kopje koffie en het aaien van een pluizige troetel. Kattenliefde: daar word je happy van! Als je thuis geen kat hebt omdat je bijvoorbeeld een allergische huisgenoot/partner hebt die daar een stokje voor steekt, veel buitenshuis bent en het dan zielig vindt als Le Chat alleen thuis zit of gewoon geen zin hebt om de verantwoordelijkheid voor een kattenbeest te dragen (lees: afwisselend drollen en haarballen op te vegen…), maar wél een echte CatLover bent, is het kattencafé je local hangout.

Lenny Popelier is een Nederlandse catlady die héél graag zo’n kattencafé naar Nederland wil halen. Zij is van plan om een kattencafé te openen in Amsterdam, waar je niet alleen heerlijk kunt kroelen met de bewoners, maar ook de lekkerste taartjes kunt eten. Via Crowdfunding hoopt ze haar droom en de wens van heel veel Nederlandse kattenvrienden uit te laten komen. Kopjes biedt bovendien een nieuw thuis voor katten uit verschillende Amsterdamse asielen en aan katten die niet meer in hun eigen huisje kunnen blijven wonen.

Jij kunt meehelpen om Kattencafé Kopjes te realiseren! Via voorjebuurt.nl geef je een bijdrage, waarna je profiteert van een van de purrrks, zoals een coupon voor een catachino, een T-shirt, een Hot Cat Date of een Private Purrrty bij Kopjes. Je kunt zelfs een Kopjes-Kat adopteren!

Let’s spread some catlovin’…

Voor meer info om Kopjes te steunen kijk je op www.kattencafekopjes.nl en op voorjebuurt.nl.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...