Category Archives: Foodie

Happy item: T-shirts voor foodies

happy_item_always_hungry_tee_nenznet

 

In het laatste nummer van food-tijdschrift-voor-en-door-vrouwen Cherry Bombe (als je het nog niet kent, moet je het écht eens checken, want het is da bomb) lachte Chrissy Teigen me toe gehuld in een tanktop met daarop in grote letters ‘Avocado Toast’. Het shirt is van het merk Private Party, waar je nog veel meer van dit soort toffe foodie-shirts vindt. Verklaar je liefde aan spruitjes, burrata, pasta carbonara of wentelteefjes (‘french toast‘). Of kies gewoon simpelweg voor het alles dekkende ‘always hungry‘. Ikwilzeallemaal.

FRENCH_TOAST_3_2048x2048

AVOCADO_TOAST_TANK_2048x2048

BRUSSELS_SPROUTS_TEE_2048x2048

BURRATA_TANK_2048x2048

CARBONARA_TEE_2048x2048

 

heart-nenznetStil je honger en snel naar www.shopprivateparty.com!

De leukste facebook-pagina

Must-see: Alice in Paris

MV5BOWI4YmZiMzItMWNmNi00YTdmLWExM2QtNDM3ZDM5MWJjM2MwXkEyXkFqcGdeQXVyMjY1NzQzNzQ@._V1_SY1000_CR0,0,707,1000_AL_

Op mijn Apple TV heb ik het kanaal Tastemade staan en o, wat trof ik daar dit weekend een cadeautje aan: de nieuwe serie ‘Alice in Paris’.

In de serie volgen we Alice (Alysse Hallali) op speurtocht door Parijs. Ze gaat op een kort avontuur (de afleveringen duren ongeveer 1,5e minuut, dus je bent er zó doorheen) door die waanzinnig mooie stad en neemt je mee naar de meest bijzondere plekken van Parijs en de leukste eettentjes. Van een geheime cocktailbar tot aan een ouderwetse snoepwinkel en een bijzonder café naast het treinstation van Parijs, waar ze hun eigen munteenheid hebben en je supergoede oesters kunt eten.

Supermooi gefilmd en met het fijne feel-good sfeertje van Amélie.
Er zijn nu 9 afleveringen beschikbaar via Tastemade, maar goed nieuws: er verschijnen er in totaal 25!
Hieronder alvast twee stuks, als voorproefje:

heart-nenznetBekijk alle afleveringen van Alice in Paris via Tastemade of Youtube

De leukste facebook-pagina

Recept: Matcha (groene thee) Toast

Ben je bekend met matcha? Dit fijne groene thee-poeder uit Japan is bijna nergens mee te vergelijken. Het is misschien ook een smaak die je moet leren waarderen, want het is vrij uitgesproken en een beetje bitter. Maar als je eenmaal Team Matcha bent, ben je voorgoed verknocht aan the green stuff.

Zo kan ik van die enorme matcha-cravings hebben (wat ik ook geregeld heb met ketchup, tomaten en hele zoute drop). Meestal maak ik dan deze koude kokos-matcha-latte, maar ik heb nu een nieuw favoriet recept met matcha ontdekt.

Op ohowcivilized.com vond ik dit recept voor Matcha Toast. En dat is lékker! Lekker & simpel, dus je zit sowieso goed met deze. Het enige wat je nodig hebt: brood (liefst brioche of anders gewoon witbrood), boter, suiker en matcha. O, en een broodrooster of een oven. Lekker als zondagochtendontbijt of als guilty pleasure tussendoor.

0815-matcha-sugar-toast-ani

Check hier het volledige recept voor Matcha Toast. Enjoy!

De leukste facebook-pagina

Let’s salsa!

red-rocket-chili-pepper-600x600

Ik kan ontzéttend enthousiast worden van de aanblik van een taco. En dan bedoel ik niet een taco uit een pak van Knorr Wereldgerechten (with all due respect…), maar zo’n échte Mexicaanse taco. Liefst zo’n hele kleine ronde soft taco, afgemaakt met van die mooie roze uitjes erbovenop. In Los Angeles barst het van de food trucks die zich specialiseren in dit soort eten. De Nederlandse Let de Jong werkte in L.A. voor een aantal van die taco-foodtrucks en ontfutselde hen hun familierecepten. En als er iets onmisbaar is in de Mexicaanse keuken, is het wel hot sauce. Geen taco is compleet zonder een klodder hete saus.

Terug in Amsterdam richtte Let haar eigen streetfoodbedrijf op: Let’s Salsa. Ze maakt haar eigen salsa’s, gebotteld in een flesje met kneiterleuk etiket (de illustraties maakt ze ook zelf!), die ze levert aan verschillende verkoopadressen in Amsterdam.

De salsa’s kun je net zo gebruiken als ketchup of piccallli, om een extra kick aan je gerecht te geven. Ze zijn bedoeld om de smaken in je gerecht naar voren te halen, maar het zijn ook smaakbommetjes op zichzelf. Zo zit er in ‘Explosive Pineapple’ (de naam zegt het al…) ananas en habanero chilipepers, is ‘Smokin Bell Pepper’ gemaakt van geroosterde paprika’s en chipotlepeper en combineert ‘Beetroot Dill’ de aardse smaak van biet met het zoete van honing en het scherpe van mierikswortel.

Helemaal leuk: de taco truck waarmee Let’s Salsa food truck festivals aan doet. Koop er een lekkere verse taco en vergeet niet een flesje hot sauce mee te nemen voor bij den tosti of chili die je thuis maakt.

let-salsa-mexican-hot-sauce

 

let-salsa-hot-sauce-mexican-amsterdam

lets-salsa-soft-corn-tacos

 

let-salsa-food-truck-taco

 

heart-nenznetSpice up your life: check www.letssalsa.eu voor de webshop en verkooppunten.

nenznet fb2

Happy Pasen…

…en dan gaat er niks boven een beetje egg-porn (sorry, maar echt, zachtgekookte eieren zijn gewoon da bomb):

Filmpje van Khoollect.

nenznet fb2

Granola for Gangsters

G for Granola / Granola for Gangsters / www.nenz.net

“Eat granola for breakfast, hustle all day”; dat zou de slogan moeten zijn voor Granola For Gangsters (copywriter by heart, yo! ;). Want eet ’s ochtends een kommetje granola en je kunt alles aan. Fietstochten door de barre kou, volle treinen, hysterische drukte op je werk… in ieder geval tot de lunch. Want granola legt een verdomd goede basis.

Ik maak vaak zelf een bakblik vol granola, die ik bewaar in grote potten waar ik alleen maar naar hoef te grijpen als ik trek heb in granola. Maar ik ben ook altijd nieuwsgierig naar goede kant-en-klare granola’s. Zoals die van Granola for Gangsters. 100% natuurlijke granola, in drie uitgesproken smaken: vijg, walnoot & vanille,  goji, sinaasappel & abrikoos en amandel, cranberry & pistache. Met de hand gemaakt en gebakken in Amsterdam.

G for Granola / Granola for Gangsters / www.nenz.net

G for Granola / Granola for Gangsters / www.nenz.net

Je kunt de Granola op verschillende plekken kopen:

TOKI

Quartier Putain

Wake & Bake at Bouncespace

Local Goods Store

Ondertussen wordt er ook gewerkt aan een webshop. Hou ’t in de gaten op GforGranola.com.

nenznet fb2

Op je paasbest

Vroeger kreeg ik altijd vlak voor Pasen een chocoladepaashaas van mijn opa en oma. Niet om oneerbiedig te klinken, maar ik gaf er nooit zo om. Ik liet Meneer Paashaas net zo lang in zijn funky aluminium outfit zitten, tot het buiten begon te sneeuwen en de chocolade wit was uitgeslagen (dan komt de cacaoboter naar boven zetten). Meestal verhuisde hij dan door naar mijn broertje, die nog steeds het allergrootste chocolademonster is dat ik ken.

Nu ik wat ouder ben, kan ik er helemaal blij van worden: toffe choco, speciaal voor Pasen, in de mooiste vormen & verpakkingen. Ik selecteerde de allerlekkerste paaseieren en aanverwante paaschocolade. Voor welk ei ga jij?

Easter egg / Simply Chocolate

heart-nenznetMetallic paasei, gevuld met kleine chocolaatjes / Simply Chocolate

Eton Mess Easter egg / paasei De Bijenkorf

heart-nenznetEton Mess-paasei / De Bijenkorf

Stach easter meringues

heart-nenznetGele Paas-meringues / STACH

Prestat / Easter egg

heart-nenznetPaasei met sea salt caramel truffels / Prestat

Stach paaseitjes

heart-nenznetDe lekkerste paaseitjes die ik ooit heb geproefd / STACH

Paaschocolade / Simply Chocolate

heart-nenznetSupercoole paaseitjes in een sjiek doosje / Simpy Chocolate

catweb copy

heart-nenznetHet hoofd van Cheshire Cat, van chocolade /Pierre Marcolini

20pc_peeps

heart-nenznetPaaschocolaatjes met mini marshmallows erin / Compartés

Harrod's easter egg

heart-nenznetHandgeschilderd gespikkeld paasei / Harrod’s

peeps_tray

heart-nenznetMarshmallow konijntjes met pure chocolade / Compartés

Simply Chocolate Easter / No Bunny No Cry

heart-nenznetWeer eens wat anders dan eitjes: chocoladedropjes. Ze schijnen verrukkelijk te zijn / Simply Chocolate

nenznet fb2

Simply Chocolate Christmas Calendar

simply_chocolate_christmas_calendar_advent

 

De dagen tot aan kerst tel ik sowieso al verwachtingsvol af, maar je komt natuurlijk nóg beter in de kerststemming met een adventskalender. En nu zag ik vorige week een geweldig exemplaar bij Betjeman and Barton in Den Haag: de Christmas Calendar for Chocolate lovers van Simply Chocolate. Dat is nou iets waar volwassen kerstfans als u en ik (en chocoladefans!) blij van worden.

Vanaf 1 december mag je elke dag een vakje openmaken en een superlekker chocolaatje van Simply Chocolate verorberen (chocolate for breakfast, yay!). De chocolade is er in puur, wit en melk, gevuld met spannende smaken. Het meest briljante: er staan ook halve dagen op, zodat je op die dag twéé chocolaatjes mag pakken. OMG! Het ding is trouwens enorm; echt een meter lang ofzo.

simply_chocolate_christmas_calendar_nenznet

heart-nenznetDe Christmas Calendar for Chocolate Lovers van Simply Chocolate kost 29,50 euro en is o.a. te koop bij Betjeman & Barton.

nenznet fb2

Bestrijd die vieruurs-dip met Bites We Love

003_biteswelove_nenznet

Ik was al een groot fan van Food We Love (bijna iedereen in mijn omgeving heeft al eens zo’n food box van me cadeau gekregen; van mijn vader tot aan vriendin S. en nicht V.), maar dit leuke initiatief voor foodies heeft ook een kleiner zusje; Bites We Love. Ik zeg kleiner omdat het hier bij Bites We Love om draait: kleine tussendoortjes, voor die momenten dat je haast dreigt flauw te vallen, snakt naar iets lekkers of wel wat power kunt gebruiken (het beruchte vieruurs-dipje, dames en heren!). Hoe vaak ik op zulke momenten wel niet radeloos door mijn keukenkastjes liep te grazen, op zoek naar een quick fix, is ontelbaar. Maar er is dus hoop: Bites We Love stuurt je wekelijks (of om de week; net wat je wilt) een gezellige doos met daarin vier zakjes met heerlijke bites. Er zijn inmiddels wel 50 verschillende soorten, allemaal op basis van noten, zaden, superfoods en chocolade. Welke bites je krijgt is een verrassing, maar je kunt op de website in je eigen profiel aangeven wat je lekker (of níet lekker) vindt.

Ik testte een paar bites: Will You Berry Me (no. 55), Suzie’s Apple Pie (no. 56), Lavender Pecan (no. 57) en Sweet Rosemary (no. 59). Lievehemel wat een lekkere noten! Die met rozemarijn zijn mijn favo; lekker zout en je proeft de rozemarijn goed terug. Heerlijk voor de herfst & winter. Lavendel-pecan vond ik verrassend lekker; verrassend, omdat ik lavendel associeer met badproducten – dus niet als iets dat ik wil opeten – maar wat in combi met rozijnen voor een lekkere zoet-kruidige smaak zorgde. En dan Suzie’s Apple Pie; need I say more? Crunchy amandelen, stukjes gedroogde appel en rozijntjes. Kop thee erbij en je hoort mij niet meer (en mijn rommelende maag ook niet). De zakjes bevatten elk 40-50 gram aan bites. Genoeg voor een vol(daan) gevoel en toch een stukje portion control (hier spreekt iemand die vaak niet begrijpt hoe ze toch ineens op de bodem van die zak is aanbeland).

015_biteswelove_nenznet.jpg

008_biteswelove_nenznet

013_biteswelove_nenznet.jpg

heart-nenznetMet Bites We Love krijg je vier verrassende bites thuisbezorgd (tip: laat ze gewoon lekker op kantoor bezorgen!) voor 4,95 euro. Je kunt de box ook cadeau geven; eenmalig of in een abonnement. Ik ga alvast bedenken wie ik hier blij mee ga maken…

nenznet fb2

Must-visit: mijn favoriete restaurants, bars en koffietenten in Parijs

ohlalaparis

Bij eten in Parijs denken de meeste mensen waarschijnlijk aan de traditionele Franse keuken. Zwaar, overdadig en klassiek. En aan de eindeloze stroom bistro’s, waarbij je aan de buitenkant eigenlijk nooit kunt zien of je een goede te pakken hebt. Maar Parijs heeft ook een hele andere culinaire kant. Want hier is de ‘bistronomie’ uitgevonden: kleine, lichte, gerechten met de kwaliteit zoals in een sterrenrestaurant, maar dan in een ongedwongen, laagdrempelige sfeer (bistro meets gastronomie). Dus geen obers in pak, gesteven linnen en klassieke muziek op de achtergrond; eerder jonge mensen (dikwijls met tattoos) op sneakers die gewoon lekker normaal doen. En soms zelfs hiphopmuziek door de speakers (I got ho’s in different area codes). Maar dan wel serieus goed eten. Supergoed eten. In dat soort restaurants voel ik me het meest thuis. Tijdens mijn laatste trip naar Parijs at ik mij dan ook letterlijk een weg door de stad.

Hieronder mijn Little Paris Black Book met de tofste eet-adressen:

Verjus

52 Rue de Richelieu

verjus_restaurant_paris_nenznet_2

Mijn lief had voor onze eerste avond in Parijs gereserveerd bij Verjus. Daar gingen we ’s avonds, met een noodgang want we waren een beetje aan de late kant – zoals altijd eigenlijk (dit lijkt een onzinnig detail, maar dit komt later in dit stuk nog terug, als het spannend wordt) – kriskras door de straten van Parijs. We moesten een soort passage door en daar, op een verhoging, zat Verjus. Toen we ervoor stonden dacht ik: ‘wat een oud pand!’. Toen we binnenkwamen, dacht ik: ‘wat een oud pand!’. Bovendien zag ik aan een deurklink een hart van riet hangen, waar ik een beetje door van slag raakte (ik heb een onverklaarbare aversie tegen hartvormige decoratie). Maar het werd een hele bijzonder ervaring. Het personeel – jong, enthousiast, allemaal perfect Engels sprekend – was erg leuk, de menukaart veelbelovend. Toen de avond viel en het donker werd, keek ik door het raam naar alle oude Parijse panden en dacht ik: ik zit hier, middenin Parijs, héél bijzonder eten te eten, wijn te drinken en Frans te doen. Alsof ik in een film zat. Gerechten zoals ik ze hier kreeg, heb ik nog nooit eerder gekregen. Kijk nou zelf op de foto’s hieronder: de borden zijn bijna surreëel opgemaakt. Een beetje donker en grillig ook. Met als USP die duivenklauw uiterst links. Ik heb een enorme hekel aan duiven, dus ik had er geen enkele moeite mee. Maar het lekkerst was toch wel de knolselderij – ja, knolselderij. Waar ik dus normaalgesproken helemaal niet van houd. Hier werd ik er op slag verliefd op.

dinner_verjus_restaurant_paris_nenznet

Boutique yam’Tcha

121 Rue Saint Honoré

yamtcha_boutique_paris_nenznet

Bij restaurant yam’Tcha combineren ze hun gerechten niet met bijpassende wijnen, maar met bijpassende theeën. Omdat het restaurant wegens succes uit zijn voegen is gegroeid, is het verkast naar een nieuwe locatie. De oude locatie is nu ingericht met een loket waar je bao’s (gestoomde, gevulde broodjes) kunt halen voor de lunch. Wil je liever even zitten, dan kun je plaatsnemen aan een lange houten tafel, in een ruimte die deels dienstdoet als winkel in Japanse theepotten. De bao’s zijn er in hartige en zoete varianten; wij gingen voor een klein tasting menu van vijf verschillende bao’s. Heel, heel lekker.

vscocam-photo-1

Bao!

Frenchie to Go

9 Rue du Nil

frenchietogo_parijs_nenznet

Hier zijn mijn lief en ik – serieus – elke ochtend gaan ontbijten. En soms ook lunchen. Om vervolgens ’s avonds aan de overkant te gaan dineren (daarover hieronder meer). Hier eet je een snelle hap, maar dan fun, een vleugje Amerikaans en f*cking goed. Denk aan de granola van ’t huis met fromage frais (ik heb het recept al eens met je gedeeld), het broodje pulled pork, oeufs benedict voor het ontbijt én, mijn absolute heilige graal: bacon scones. Ook fijn om mee te nemen in de Thalys terug naar huis.

frenchietogo_baconscone_nenznet

Romancing the scone…

Frenchie Bar à Vins

6, rue du Nil

frenchie_bar_a_vins_paris_nenznet

Echt, we waren niet weg te slaan uit de Rue du Nîl; hét straatje dat door chef Gregory Marchand is omgetoverd tot de lekkerste straat van Parijs. Zijn restaurant Frenchie is het populairste restaurant van de stad en het is dan ook vrij impossible om hier een tafeltje te krijgen. Tenzij de goden je gunstig gezind zijn; zo hadden mijn lief en ik twee jaar geleden het waanzinnige geluk dat we net buiten stonden toen de sommelier van Frenchie riep dat er een reservering was komen te vervallen en of er soms iemand een tafeltje wilde. Ik heb mijn lief nog nooit zo enthousiast en ad rem ‘ja!’ horen gillen. Naast het ‘gewone’ (en gewilde!) restaurant Frenchie en Frenchie to Go is er aan de overkant Frenchie’s Winebar – oftewel: Frenchie Bar à Vins. Hier nemen ze geen reserveringen aan: je moet gewoon zorgen dat je op tijd in de rij staat om een tafeltje te kunnen bemachtigen. Binnen is het druk en zit je zij aan zij met de Parisiens. Je bestelt een lekker wijntje (of een biertje, of iets anders) en één, twee of drie (of meer) kleine gerechtjes erbij terwijl P.I.M.P. van 50 Cent door de speakers schalt (de jongen die ons bediende: “Tonight it’s hiphop-night“). Gewoon, lekker nonchalant dus. Behalve dat het eten zó goed is, dat je smaakpapillen gaan dansen. Hier at ik de lekkerste gegrilde bloemkool ever. Gegrilde bloemkool? Ja, echt.

frenchie_bar_a_vins_cauliflower_nenznet
De bewuste bloemkool… zucht.

Spring

6 Rue Bailleul

spring_restaurant_paris_nenznet

Het vooroordeel dat alle Fransen chagrijnig en onaardig zijn, wordt bij Spring compleet teniet gedaan. dit personeel swingt, lacht en maakt grappen. Toen we hier binnenkwamen, begon de gastvrouw meteen drie octaven hoger te praten van enthousiasme; haar collega begon spontaan te miauwen. Pas na enkele seconden kregen we door waarom: ik droeg loafers met katten op de neus. Na afloop van het eten vroeg hij: “Did you enjoy? Did the kitties enjoy?”. “Yes, they’re purring right now”, zei ik. “Haha, you guys are funny!” zei de ober. Ik zag zelfs – omdat de keuken niet alleen open is, maar ook middenin het restaurant – dat de chef die de borden opmaakte, af en toe een dansje waagde van puur plezier. En dat straalt ook door op het eten. Zo kregen we als voorgerecht het meest perfecte bordje met felgekleurde bieten ever. “It even looks pretty when its finished!”, zei ik tegen de ober. “Yes, we always test our food to make sure the plate looks good even when it’s finished”, grapte hij. En laat me je dit vertellen: ik ben iemand die bieten nogal overrated vindt, maar de bieten met citrusdressing van Spring, daar droom ik nu nog steeds over.

dinner_spring_restaurant_paris_nenznet

Café Kitsuné

51 Galerie de Montpensier

cafe_kitsune_paris_nenznet

Als de drukte van de mensen en de stad je even teveel wordt, moet je even koffie gaan drinken bij Café Kitsuné. Dit is de koffiebar van het hippe Franse modemerk Kitsuné, gelegen in de achtertuin van Le Palais Royal. Hier zit je lekker relaxt in het park, tussen de lanen met bomen en de Parisiens die achter hun laptopje zitten te werken (ik zag een knappe Fransman die knap was tot het moment dat hij een onschuldig musje wegjoeg van het tafeltje naast hem – de bruut). Ze serveren hier trouwens naast koffietjes, sapjes en koekjes in de vorm van vossen (kitsune is het Japanse woord voor vos) ook een supermooie Matcha Latte. En die kom je niet overal tegen!

outside_cafe_kitsune_parijs

Marché des Enfants Rouges

39 Rue de Bretagne

marche_des_enfants_rouges_nenznet

Je zou er zó aan voorbij lopen, maar spot je een hek met daarop ‘Marché des Enfants Rouges’, middenin de Marais, ga er dan beslist binnen. Achter de muren bevindt zich namelijk een bruisende, kleurrijke markt vol met uitgestalde etenswaren, tafeltjes en eettentjes. Ik at hier twee jaar geleden bij een Japans tentje een waanzinnig lekkere bentobox met kip en veggies en die moest ik nu ook weer eten. ‘Even een snelle hap voordat we weer teruggaan richting koffers en de Thalys naar huis pakken’, dachten we. Het duurde dit keer alleen wel érg lang voordat said bentobox arriveerde. En de tijd tikte maar weg. En vriendlief kreeg het benauwd. En daardoor kreeg ik het ook benauwd. En toen kwam die bentobox toch. En toen hebben we ‘m binnen vijf minuten opgegeten. Om vervolgens met een noodgang door Parijs te racen richting hotel voor de koffers, toen richting metrohalte Les Halles en terwijl we onderweg waren, realiseerde ik opeens: oeps, dit wordt wel érg kantjeboord. Toen Les Halles ook nog volledig opgebroken bleek, waardoor we de ingang van de metrohalte niet konden vinden en de Parisiens erg twijfelachtig ‘ja je moet die kant op ja’, zeiden, begon zich bij mij zweet te vormen op plaatsen waar no man has ever sweated before. Goddank bleek die metro zich daar inderdaad te bevinden, kwam ‘ie er ook nog eens heel snel aan en propten we ons met koffers in de overvolle wagon (vraag: wat is het toch met die mensen die complete gegrilde maiskolven staan te eten in de metro? Een maiskolf is wel het laatste dat ik in een volle metro uit mijn vuistje zou willen eten. Na een mango dan). We hadden daarna nog een kwartier om over Gare du Nord te sprinten, richting de Thalys die natuurlijk op het állerlaatste perron stond en dan natuurlijk op een soort achterste gedeelte van dat perron en waarvan we natuurlijk de állerlaatste wagon moesten hebben. Maar we made it. En ik zou bijna willen zeggen dat die bentobox het waard was…

lemarchedesenfantsrouges_parijs_nenznet

nenznet fb2

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...